De Tijd
Moord met voorbedachten rade in Gaz
Het artikel in de Tijd waarvan ik in deze blog vertrek is betalend. Ik kan u niet aanraden om het te lezen.
Het is zo verschrikkelijk leugenachtig. Het is um Kotzen.
Deze Erik Ziarczyk, mij overigens en gelukkig onbekend, liegt.
Hij stelt: “De liquidatie van Palestijnse journalisten in Gaza maakt deel uit van een Israëlische campagne om onafhankelijke stemmen het zwijgen op te leggen.”
Welnu: hij wéét dat de journalisten die in Gaza “vermoord” werden niét onafhankelijk waren. Ze werkten in dienst van Hamas.
Het gaat over de moord op een oorlogsverslaggever.
Het woord moord is op zich al tendentieus. omdat je bij doden in een oorlog niet over moorden spreekt. Maar ik wil er nog in meegaan. Als pacifist vind ik inderdaad dat we bij doden in een oorlog al te gemakkelijk over oorlogsslachtoffers spreken waardoor we de gewetenskwestie omzeilen. Soldaten die mekaar doden in een gevecht moorden niet. In iedere oorlog stelt elke kant dat het om zelfverdediging gaat en dus is doden toegelaten. Als er burgerslachtoffers vallen is het “collateral damage”. Onze woordkeuze verlost ons er van om de werkelijkheid te zien.
Maar Zyarczyk lijkt me geen pacifist. Hij gebruikt het woord moord niet om ons een geweten te schoppen, maar om “de vijand” te beschadigen.
Waar het echt om gaat is zijn bewering dat Israël geen onafhankelijke verslaggeving in Gaza toelaat. Overigens is hij niet de enige die dit aanklaagt. Al onze reguliere media doen mee aan de misleiding.
Israël lààt inderdaad geen onafhankelijke verslaggeving toe. De leugen ligt er in dat Zyarczyk heel goed weet dat er sinds de Vietnam oorlog nergens nog onafhankelijke oorlogsverslaggeving bestaat.
Een van de oorzaken van het verlies van die Vietnam oorlog door de VS is de onafhankelijke oorlogsverslaggeving die er toen wel nog was en die de publieke opinie in de VS een afkeer deed krijgen van die oorlog.
Sinds toen hebben de Amerikanen in àlle oorlogen enkel nog “embedded” verslaggeving toegelaten: verslaggeving door journalisten die enkel mochten schrijven over wat de militairen hen wilden laten zien en horen. Wie zich daar niet aan hield, wordt niet toegelaten in het oorlogsgebied.
In Oekraïne hebben de Oekraïners een Franse journalist vermoord die toch onafhankelijk wilde werken en het gebied was binnengedrongen.
Vlaamse oorlogsverslaggevers zoals Vranckx, Trio, Ramaekers zijn altijd al bedriegers geweest: ze stelden het voor alsof ze onafhankelijke verslaggeving brachten terwijl ze embedded waren. In feite stelden ze zich in dienst van de propaganda van de Westerse oorlogvoerende landen.
Het drama van Netanyahu is dat hij er niet in slaagt om Hamas embedded journalisten uit het gebied te houden omdat die echt met Hamas verbonden zijn en moslim- gewijs bereid hun leven te geven voor de goede zaak. Als morgen alle huidige Hamas verslaggevers zouden uitgemoord zijn stelt Hamas er gewoon een aantal nieuwe aan.
Zyarczyk wéét dat, maar verzwijgt het voor de domme massa die jullie zijn.
Daarmee schakelt hij zich in in de algemeen Westerse propaganda in al onze reguliere media, want, bijvoorbeeld “onze” VRT geeft ons de indruk dat ze onafhankelijke verslaggeving brengt uit Gaza terwijl ze enkel de Hamas klok laat luiden.
In Israël gebeurt natuurlijk hetzelfde: daar krijgen ze enkel de verslaggeving van hun eigen journalisten te zien.
Onafhankelijke verslaggeving is onmogelijk. Als de VRT (en al onze andere reguliere media) een poging tot onafhankelijkheid zou willen doen, zou hij ons, naast de Hamasverslageving ook Israëlische verslaggeving moeten tonen. Zeer uitzonderlijk gebeurt dat ook, maar enkel als daar commentaar bij te leveren valt die Israël in een slecht daglicht stelt.
Nu heb ik er niets op tegen dat Israël in een slecht daglicht wordt gesteld. In eerdere blogs heb ik al gesteld dat het land in de kern racistisch en nazistisch is en nooit als natie erkend had mogen worden. En voor de intellectuelen onder jullie: écht waar: ik weiger de Joden zo maar te vereenzelvigen met de Zionisten die Israël hebben gesticht, al doen de Joden in hun houding tegenover Israël wel hun uiterste best om dat onderscheid uit te wissen.
Overigens is Hamas geen haar beter dan Israël: ook die club is racistisch en nazistisch. Merk ook op dat een groot gedeelte van de slachtoffers bij de eigen burgerbevolking het resultaat zijn van beslissingen van Hamas dat zijn moordenaars onder de burgerbevolking heeft verborgen en militair totaal nutteloze aanvallen op Israël heeft gedaan waarbij de leiders van Hamas (zelf in veiligheid) wisten dat door de reactie van Israël er weer eens een groot aantal “eigen volk” het bloedige slachtoffer zou zijn.
Aan deze oorlog is er geen goede kant.
Ondertussen worden we al zo lang het conflict duurt – sinds 7 oktober 2023 – in onze media dagelijks bestookt met Hamas propaganda. Daarbij is de emotionele impact voor onze verbijsterend gewetenloze media van groot belang want door dat emotionele verdwijnt elke kritische, rationele reflectie bij de zo al domme massa.
Ik vind Georges-Louis Bouchez een verschrikkelijke figuur en kan me niet herinneren dat ik het ooit eens met hem ben geweest. Maar over Gaza heeft hij gelijk, net zoals De Wever. Rationeel gezien is elke “ingreep” (behalve wat droppings) totaal zinloos. Enkel de Amerikaanse Joden kunnen Netanyahu tegenhouden. En die zijn het niet zinnens. En als de Israëli zouden stoppen met het geweld, zal Hamas het voortzetten.
Ik wil geloven dat een Conner Rousseau en een Sammy Mehdi persoonlijk getroffen zijn door het leed van de gewone Gazaan. Maar in hun politieke eis om maatregelen zijn ze hypocriet: ze hebben gemerkt dat de emotionele impact van de Hamas propaganda via onze media zo diep is doorgedrongen dat er electoraal garen bij valt te spinnen.
Ja, we leven echt wel in een mooie wereld. En als een volk echt de leiders heeft die het verdient, is er iets grondig mis met het volk in Israël, Gaza, de VS, Rusland … maar ook bij ons.