Ergens in Laeken staat een paleis. Daarin woont een zekere Philippe met aanhangsels en lakeien. Misschien vind ik hem, als ik hem tegenkom, wel een sympathieke knul. Maar ik kom hem niet tegen, want hij is koning. Koning der belgen. Erfgenaam van Leopold II, hakker van Congolese handen. Hij heeft een royaal inkomen, waarvoor niet hij moet werken maar wel het belgische volkje en hij deelt ook nog rijkelijk in de winsten op de ertsen van Oost-Congo waar ook serieus gehakt wordt.
In een tijd waarin arme Walen er worden op aangesproken dat ze een inkomen hebben zonder te werken, lijkt er toch iets mis met dat koning zijn.
Gelukkig heeft hij niets te zeggen, want anders zou belgië helemaal een puinhoop zijn.
En dan komen de katholieken af met hun feest van Christus Koning.
Voluit: Dominus Noster Iesus Christus Universorum Rex -Onze Heer Jezus Christus, Koning van het heelal.
Zo zijn ze wel die katholieken: hun koning moet er zeker boven uit steken en daarom dus ”koning van het heelal.” Koning van belgië zou voor een katholiek absoluut niks betekenen.
Ik beken dat ik niet veel benul heb van de betekenis van dat koning zijn. Wat die koning uitspookt in het heelal is me totaal onbekend en als ik de toestand van onze planeet en haar hoogste diersoort bekijk, maakt hij er een vreselijke verschrikking van.
Ik weiger om er mijn gemoedsrust door te laten verstoren, maar anders zou ik me dood ergeren aan de voorstelling van Jezus als een koning.
Ja natuurlijk, toen hij stierf op zijn kruis hing er boven zijn hoofd een plakkaatje met de letters INRI: Iesus Nazarenus, Rex Iudaeorum, Jezus de Nazarener, Koning der Joden, maar dat was om te lachen.
Och, ik weet ook wel dat in de tijd van Jezus niemand zich vragen stelde bij het bestaan van koningen. De samenleving stak nu eenmaal zo in mekaar en toen Jezus naar Jerusalem trok hebben nogal wat Joden in hem een toekomstige koning gezien. Dat was zeker een van de redenen waarom de chichi van die tijd hem een politiek schijnproces heeft aangedaan en ter door veroordeeld. Pilatus heeft hem toen gevraagd wat hij ter verdediging in te brengen had tegen de beschuldiging dat hij koning wilde worden waarop Jezus geantwoord heeft: als je me dan absoluut koning wil noemen: wel ja, maar mijn koninkrijk is niet van deze wereld.
Jezus koning noemen in de ”normale” betekenis van het woord is dus echt niet gepast.
Waarom heeft Pius XI dan toch in 1925 dat feest ingesteld ?
Let op de datum.
Het is de tijd van het opkomende nazisme in Duitsland en fascisme in Italië. In Rusland was pas de Sovjet-Unie gesticht. Pius was tegenstander zowel van het fascisme/nazisme als van het communisme. Tegenover deze heidense regimes stelde hij het regime van de katholieke kerk. Niet de dictators van die heidense staten moesten de wereld regeren, maar wel Jezus.
Nu kan je moeilijk beweren dat Jezus democratisch verkozen is. Evenmin is hij aan de macht gekomen door een staatsgreep om een dictatuur te stichten. Dan blijft er niet veel anders meer over dan een koning als heerser.
In het achterhoofd van Pius zal ook wel de idee gespeeld hebben dat hij zelf als plaatsvervanger van Jezus dan de heerser zou zijn.
Het is dan ook niet toevallig dat hij zich zoals een koning liet ronddragen, getooid met de Tiara, de drievoudige koningskroon, drievoudig om aan te geven dat hij koning boven alle andere koningen was.
Laat ons dus maar dat Roomse koningschap van Jezus vergeten. Het is een verraad van de evangelische Jezus.
”Mijn koninkrijk is niet van deze wereld”. Dikwijls worden deze woorden van Jezus tegenover Pilatus, gezien als een tegenstelling tussen deze aardse wereld en de hemel. Jezus zou daarmee aangeven dat hij niet geïnteresseerd is in een koningschap op onze aarde.
Het belangrijke woord in dit zinnetje is ”van”. In de oorspronkelijke Griekse tekst geeft dit woord een afkomst, oorsprong, aan.
Anders dan het koningschap van Philippe vindt het koningschap van Jezus zijn oorsprong niet in deze wereld die draait rond macht, geld … Het vindt zijn oorsprong bij God.
Maar het geldt wel voor deze wereld, voor ons.
Johannes is de enige van de vier evangelisten die uitdrukkelijk aangeeft dat dit koningschap zijn oorsprong heeft bij God.
Het is ook Johannes die schrijft ”God is Liefde”.
Het koningschap van Jezus spruit voort uit de liefde. Niet zo maar de liefde, maar de goddelijke liefde wat wil zeggen dat ze het Allerhoogste is. Voor ons mensen het Allerhoogste.
Slechts als wij de Liefde tot Allerhoogste maken, wordt Jezus koning.
Voor mijn part draai je het ook om: slechts als wij Jezus als koning erkennen, maken wij de Liefde tot het Allerhoogste.
We zullen nooit de hemel op aarde kunnen brengen. Maar als we onze wereld toch iets hemels willen geven, zullen we wel af moeten van de koningen, de regeerders … die hun positie verworven hebben door strijd om de macht.
De consequenties van dit inzicht passen niet in het perspectief van deze blog.
Maar als jullie braaf zijn en veel van elkaar houden wil ik in mijn blogs van de volgende dagen daar wel dieper op in gaan, te beginnen met de oorsprong van het wereldse koningschap.