Franse generaal roept op om bereid te zijn om onze kinderen op te offeren voor de strijd tegen Rusland
Op een driedaags congres van Franse burgemeesters gaf generaal Mandon een toespraak waarin hij het had over de spanningen tussen Rusland en de Europese Unie. “We hebben alle kennis, alle economische en demografische kracht om het regime in Moskou te ontmoedigen om verder zijn kans te wagen. Waar het ons aan ontbreekt, is de mentale kracht om te aanvaarden onszelf pijn te doen om te beschermen wie we zijn. Als ons land terugdeinst omdat het niet bereid is het verlies van zijn kinderen te aanvaarden en om economisch te lijden, dan lopen we gevaar”, klonk het toen.
Jonathan Holslag doet hetzelfde al is het (een heel klein beetje) meer omfloerst.
Citaat: ”Het behoud van de militaire machtsbalans is van belang en die inspanning is niet beperkt tot de aankoop van duur materiaal. Je hebt ook in het tijdperk van AI en drones burgers nodig die bereid zijn om het ultieme offer te brengen voor zaken die we hier te vanzelfsprekend vinden, zoals vrijheid en soevereiniteit.”
De vakbonden en de zich linkswanenden schreeuwen moord en brand
Stilaan wordt meer en meer duidelijk dat de ”hervormingen” van De Wever op de eerste plaats de middenklasse treffen en er van de rijken slechts een symbolische inspanning gevraagd wordt.
Peter Mijlemans, in het Nieuwsblad, zegt het zo: “Niet de sterkste schouders, maar de meeste schouders zullen opnieuw de last moeten dragen.”
De vakbonden staken en de zich linkswanenden schreeuwen moord en brand, maar niemand zegt waar het echt om gaat: in het kapitalisme zullen het nooit de sterkste schouders zijn die de zwaarste lasten dragen, want in het kapitalisme ligt de macht bij het kapitaal. Daarom heet het het kapitalisme. Aanklagen dat de sterkste schouders niet de zwaarste lasten dragen, zonder het kapitalisme als systeem aan te klagen is gelul.
De islamisering versnelt: Franse cijfers, Belgische realiteit?
Er is een terugval van integratie en assimilatie bij jonge moslims in Frankrijk. Dat blijkt uit een Franse studie van IFOP voor het tijdschrift Écran de Veille, afgenomen bij 14.244 respondenten en gewijd aan Franse moslims en hun houding tegenover islamisme. De jongeren lijken hun moslimidentiteit sterker uit te dragen, profileren zich scherper en omarmen een meer rigoristische islam.
Op Doorbraak spreekt Vanille Dujardin hier over met Johan Leman, antropoloog en professor-emeritus aan de KULeuven en voorzitter van Foyer vzw, een Brussels integratiecentrum in Sint-Jans-Molenbeek. Je kan deze Leman moeilijk een rechtse rakker noemen, maar hij bevestigt dat de Franse cijfers ook de belgische realiteit weergeven.
De Moslimbroederschap speelt hierin een bepalende rol. Ik citeer:
In zijn activiteitenverslag 2001 bracht het Vast Comité I verslag uit over de manier waarop de inlichtingendiensten aandacht hebben voor extremistische en terroristische islamistische activiteiten.
De Veiligheid van de Staat onderzoekt ook hoe bepaalde islamistische stromingen hun politiek-religieuze kijk op de samenleving proberen op te dringen, meer bepaald door op een manier die ogenschijnlijk de wet niet overtreedt actief te zijn binnen sommige migrantengemeenschappen in ons land en in de organen van de institutionele islam in België. Deze activiteiten getuigen van het verlangen en van de strategie van deze bewegingen om zich op te werpen als woordvoerder van de moslims ten overstaan van de Belgische overheden.
– Dergelijke manoeuvres vormen een reële, ernstige en precieze bedreiging voor het voortbestaan van de democratische en grondwettelijke orde in ons land.
Het is duidelijk dat het hier (ook) gaat over de Moslimbroederschap.
In een aantal landen wordt de Moslimbroederschap aanzien als een terroristische organisatie. Blijkbaar roept de moslimbroederschap op dit ogenblik niet op tot gewelddadig terrorisme, maar ze ijvert wel voor de invoering van de sharia.
De vzw Collectif pour l’Inclusion et contre l’Islamophobie en Belgique is verbonden met de Moslimbroederschap, maar ontving vorig jaar wel 92.000€ subsidies van de Federale Overheid.
In Vlaanderen kosten de inburgeringsprojecten de samenleving 95 miljoen euro per jaar. Alvast de inburgering van moslims is grotendeels weggesmeten geld als je kijkt naar de groeiende invloed van de moslimbroederschap en de terugval van integratie en assimilatie bij jonge moslims.
Ik denk niet dat het aantal moslims in het land al een kritische massa bereikt heeft die een rechtstreeks gevaar betekent voor onze democratie en onze samenleving. De algemene invoering van de sharia in belgië is niet voor morgen al lijkt het er op dat in bepaalde wijken wel al volgens de sharia geleefd wordt.
Maar waakzaamheid is wel geboden. Die waakzaamheid houdt in dat immigratie van moslims radicaal moet worden tegengegaan.
Hiermee viseer ik de gewone moslim in de straat niet persoonlijk. Niet hij is schuldig, maar wel onze zich links wanenden die zo ongelooflijk dom zijn geweest om zich in naam van menselijkheid in dienst te stellen van het kapitaal dat in de migratie een aanvoer van goedkope arbeidskrachten ziet.