Gisteren stelde ik:
- In het kapitalisme ligt alle macht bij het kapitaal.
- De politiek is de uitoefening van die macht in de organisatie van de samenleving.
Op basis daarvan probeerde ik zicht te krijgen op de geopolitiek en op vrede.
Je kan hiermee ook aan de slag als het over belgië gaat.
Het kapitalisme begint bij de industriële revolutie en het ontstaan van de massaproductie rond 1750.
belgië is gesticht in 1830. Dat was een politieke beslissing. De vraag is dan: welk kapitaal zat er achter die politiek ?
Het antwoord is gekend: de bankiersfamilie Rothschild.
Als je AI raadpleegt zal ze de Rothschilds aanduiden als de financiers van de stichting van belgië, maar niet als de stichters, want dat is gebeurd door politiekers. In feite draait AI de zaken om: het zijn niet de politiekers die op een bepaald ogenblik bedacht hebben: zouden we niet eens een nieuwe staat belgië stichten en daar dan financiering voor gezocht hebben. Het zijn de Rothschilds voor wiens financiële belangen een oorlog in Europa een ramp zou zijn en die dus een bufferstaat wilden, die aan de oorsprong liggen van de stichting van belgië en die daarvoor de politiek hebben ingeschakeld. Het kapitaal heeft de macht, en de politiek voert uit.
Ik hoop dat jij niet tot de domme massa behoort die gelooft in de verhalen rond de Stomme van Portici en over een Brusselse drang om onafhankelijk te worden van de smerige Hollander, Willem I. Dat is het soort gelul waarmee men de onnozelen op gang wil krijgen om diepere smeerlapperij te aanvaarden. Iets zoals Trump die beweert dat hij Iran bombardeert omdat de Ayatollah’s wrede onderdrukkers zijn. Ik ken er die dat geloven. Francken en Bouchez weten dat het niet waar is, maar hebben hun best gedaan om de leugen te verspreiden.
De staat belgië is een onderneming van het kapitaal. De macht ligt bij het belgische kapitaal. Enkele namen die je kan plakken op dat belgische kapitaal dat een grote rol heeft gespeeld in de eerste fase van de belgische staat:
Ferdinand de Meeûs, Walthère Frère-Orban, Léon Lambert … Het is ook dat belgische kapitaal dat de belgische grondwet heeft bepaald. AI schrijft daarover:
De grondwet ….weerspiegelde de wens van de economische elite om een staat te creëren met maximale vrijheden, inclusief eigendomsrecht en vrijheid van handel en nijverheid, wat essentieel was voor hun bank- en industriële activiteiten.
Die belgische staat was geconcipieerd als een Franstalige staat. Dat kon ook niet anders want de elite was in gans Europa Franstalig.
In die staat had je twee duidelijke landsgedeelten: het rijke Franstalige Wallonië met zijn ertsen en het arme, Vlaamse dialecten sprekende Vlaanderen.
Als ik het heb over het rijke Wallonië krijg ik wel eens als opwerping dat die arbeiders in de Waalse mijnen het niet beter hadden dan de Vlaamse boertjes en sukkelaars. Maar dat een land rijk is houdt niet in dat zijn werkende bewoners rijk zijn. Het gaat er om dat de kapitalisten er rijk zijn.
Inspelend op de actualiteit en ter attentie van De Wever die Singapore als voorbeeld stelt: ik zat ooit aan tafel met een hoogopgeleide Indiër die al heel zijn beroepsleven lang voor een grote multinational werkte in Singapore en zich helemaal Singaporees voelde. Toen ik begon over de armoede in Singapore (ik had ze zelf gezien) stelde hij dat er geen arme Singaporezen waren. Dat bleef hij maar herhalen. Ik geef toe dat het een tijdje duurde voor ik het begrepen had: er waren geen arme Singaporezen, maar er was wel veel armoede in Singapore, maar die armen waren geen Singaporezen. Singapore is een rijk land met een meerderheid van de bevolking die stuitend arm is. Hallo, De Wever ?
Maar terug naar belgië.
Een Franstalig rijk land met een meerderheid aan arme Vlaams sprekenden.
Voor het kapitaal geen probleem.
Als je dan naar de geschiedenis kijkt van dat land, zie je dat door de teloorgang van de mijnen en de verkeerde beslissingen van de socialisten in Wallonië niets overschiet van het rijke Wallonië terwijl het juist Vlaanderen is dat zich heeft opgewerkt tot een welvarend landsgedeelte. Dit is samengaan met de ontwikkeling van een algemeen Nederlands.
Het belgische concept van een eentalig Frans land is mislukt.
De welvaart in Vlaanderen heeft ook geleid tot een Vlaams kapitaal dat uiteraard in concurrentie komt met het oorspronkelijk belgische kapitaal.
Dat belgische kapitaal steunt ondertussen niet meer op de Waalse steenkool- en staalindustrie, maar wel nog op de uitbuiting van Congo, in een eerste fase tijdens het kolonialisme, maar ook daarna doordat nog altijd dat belgische kapitaal winst haalt uit de mijnen in Oost-Congo. Actueel is het proces van Davignon, beschuldigd van de moord op Lumumba. Lumumba moest verdwijnen omdat hij weigerde de politieke arm van het belgische kapitaal te zijn waardoor de rijkdom aan ertsen het belgische kapitaal zou ontglippen.
Dat belgische kapitaal cirkelt rond het belgische koningshuis. Het moet dus niet verwonderen dat ook de belgische koning van toen, de door kardinaal Danneels ei zo na heilig verklaarde Boudewijn rechtstreeks betrokken is bij die moord op Lumumba, al zal het belgische koningshuis daarvoor niet voor de rechtbank zal moeten verschijnen omdat het belgische kapitaal nog genoeg macht heeft.
Je kan het belgische kapitaal georganiseerd zien in het VB0; het Vlaamse in het Voka.
belgië is een staat die geen eenheid heeft door taal; met twee landsgedeelten die een totaal andere economische ontwikkeling hebben doorlopen (Wallonië socialistisch, Vlaanderen christen-democratisch). Die ontwikkeling heeft geleid tot een arm Wallonië dat overleeft dank zij de steun van het rijke Vlaanderen. Tevens heeft belgië twee kapitaalgroepen die misschien niet in alles, maar ten gronde toch mekaars concurrenten zijn.
In feite is belgië dus een gefaalde onderneming.
Je kan je de vraag stellen of er ooit wel een kans is geweest om een geslaagde staat te worden ?
Interessanter is de vraag of belgië nu nog de kans heeft om ooit een geslaagde staat te worden ?
De hele evolutie wijst er op dat de kans nihil is. Het beste signaal is het onbeschrijflijk enorme begrotingstekort, te wijten aan het feit dat sinds de eerste staatshervorming de strijd tussen de verschillende kapitaalgroepen -of landsgedeelten – telkens opnieuw is opgelost door het afkopen van mekaar. De Wever is Arizona zeker oprecht begonnen met de bedoeling die stal uit te mesten. Zelfs hij begint te beseffen dat het onbegonnen werk is.
Dit land had nooit mogen bestaan, het wordt best zo snel mogelijk opgedoekt. De toekomst van Europa ligt in het confederalisme van de verschillende lidstaten. Deelstaten van belgië kunnen omwille van historische verwevenheid kiezen voor een eerste confederalisme met mekaar. Er zijn evenveel argumenten voor een Vlaanderen, confederaal met Nederland.
Maar er is geen enkel argument om de belgische constructie van een door het kolonialisme totaal geperverteerd kapitaal in stand te houden.