Voor de religieus ongeletterden onder jullie: Palmzondag is de dag dat Jezus door de domme massa in Jerusalem werd binnengehaald als een koning. Toen en daar was het de gewoonte om dat te doen met palmgezwaai en Hosannagejuich. Vandaar ”Palmzondag”. Vermits de klimaatopwarming ons nog geen palmen heeft gebracht vervangen wij de palmen door triestige buxustakjes.
Van iemand in die tijd wil ik nog wel aannemen dat hij koning wilde worden, maar als Jezus zo iets in onze tijd zou doen, bijvoorbeeld in Brussel, zou ik niets met hem vandoen willen hebben en ontmaskeren als een bedrieger. Ik wil niet tot de domme massa behoren.
Als er dan in Brussel echt een massa op straat zou komen, kan je er zeker van zijn dat het gepeupel in Laeken dadelijk een beetje zou gaan heffen aan de scheiding der machten en de rechtbank inschakelen om die concurrent uit te schakelen.
Dat is wat er toen in Jerusalem is gebeurd.
Palmzondag is dan ook de eerste dag van de Goede Week waarin Jezus voor het gerecht wordt gesleept en veroordeeld tot de kruisdood. De zondag daar op is het Pasen, het feest van zijn verrijzenis, maar daarover bestaat er bij veel mensen nogal wat twijfel of die wel echt is gebeurd. Het maakt ook niet uit. Het gaat over ons geloof.
Blijft wel de vraag waarom zoveel domme massa in Jezus een koning zou willen zien, als er al een koning is ?
Zo komen we bij het godsbeeld.
De Joden in de tijd van Jezus zagen God als een rechtvaardige rechter die het goede beloont en het kwade bestraft. Voor de rijke elite was dat wel handig want zo kon ze de armen schuldig verklaren aan hun armoede. Hadden ze maar niet moeten zondigen en Gods straf over zich afroepen. Je hoort tegenwoordig ook wel iets gelijkaardigs bij de verdedigers van de meritocratie. Dikke schuld, eigen bult. Of zo iets.
Jezus echter stelt God voor als een goed vadertje, dat niet bezig is met belonen of straffen, maar enkel met het geluk van zijn kinderen.
Dat kwam de elite dus niet goed uit. Die heeft liever dat de armen arm blijven, behalve als hun economie wat meer consumentisme nodig heeft. Iemand met die boodschap mocht dus zeker geen koning worden. Nu nog altijd niet.
Jezus maakt het nog erger. Normaal denk je aan een koning als een stoere krijger te paard. Maar Jezus komt er aan, gezeten op een ezel. Dat deed hij ook al bij Kerstmis. De Joden kenden dat van ergens in hun heilige boeken: ooit komt er een koning op een ezel. Hij brengt geen oorlog, maar vrede. Met vrede moet je tegenwoordig ook al niet meer afkomen. Het is al bewapening wat de klok slaat. Gelukkig niet de Paasklokken, die brengen misschien wel geen vrede, maar dan toch eieren. Daar komen kiekens uit. Daarom hebben die eieren vleugels. Beeld van nieuw leven dat het kruis overwint. Pasen.