De Standaard
“We kunnen binnen de Navo ook zonder de Amerikanen werken”
Eindelijk !
Ik ben ook slechts een gewone geïnteresseerde burger en lees dus niet alles, maar dit is wel de eerste keer dat ik in onze media mag lezen wat ik al verkondig sinds het geval Oekraïne: je moet de geopolitiek van de VS kaderen in de voorbereiding van een aanval op China. Expliciet dus ook de oorlog tegen Iran.
Dit bericht komt van Jack Watling, militair expert bij het gerenommeerde Britse Royal United Services Institute. Hij adviseerde onder andere het Oekraïense leger. Hij is dus niet zo maar Janneke of Mieke of Charles.
Qua Rusland schijnt Watling het nog niet helemaal begrepen te hebben – waarschijnlijker is dat hij het niet mag vertellen? Hierin heeft hij wel gelijk: in voorbereiding van de oorlog met China konden inderdaad de VS Rusland niet aanvallen omwille van de Russische nucleaire macht. Juist daarom hebben de VS er een proxy-oorlog uitgelokt. De toenmalige president Biden heeft Poetin in een situatie gebracht waarin hij niet anders kon dan Oekraïne binnenvallen en zo een oorlog beginnen, waarbij hij werd verrast door de wapenkracht die stiekem in Oekraïne was opgebouwd en zo gedoseerd dat de oorlog zo lang mogelijk zou duren. Die oorlog heeft het Russische leger, de Russische voorraden, de Russische economie sterk verzwakt zodat in ieder geval de Russen al veel minder kunnen betekenen als bondgenoot van China. Als er daarbij ook nog een oorlog zou komen tussen Europa en Rusland (waar misdadige idioten zoals Francken en zowat de hele Europese top naar toe werken), is Rusland totaal nutteloos als bondgenoot van China.
Net als Rusland is voor de VS Iran een militaire macht die moet uitgeschakeld worden, willen de VS een kans hebben in de Indische Oceaan.
Ondertussen is duidelijk dat Trump zich belachelijk fel heeft vergist in de macht van Iran (grappig: even fel als Poetin in de macht van Oekraïne).
Ook duidelijk is dat er een strijd bezig is tussen het Pentagon en het Witte huis: Trump zit in een positie waarin hij gezichtsverlies lijdt als hij de oorlog in Iran niet wint. Het Pentagon vindt dat Iran militair genoeg verzwakt is en dat de oorlog in Iran mag stoppen want dat er nu al wapenvoorraden worden aangeboord die eigenlijk bedoeld zijn tegen China.
Moeten er nog andere bondgenoten van China uitgeschakeld worden voor de aanval op China ?
Korea komt dan in het vizier, maar ook dat heeft atoombommen en daar geldt dus het argument dat Watling aanhaalt voor Rusland.
Als er geen andere belangrijke bondgenoten van China meer moeten worden uitgeschakeld, betekent dit dat een bestand tussen de VS en Iran de aanval op China wel snel dichterbij brengt. Het gaat er voor het Pentagon dan enkel nog om om het niet verwachte surplus aan inzet van militaire middelen in Iran terug aan te vullen. Waitling spreekt hier over een jaar, maar doordat de VS veel meer wapenkracht hebben moeten inzetten dan verwacht zou het wel wat langer kunnen duren voor de VS de voorraden opnieuw hebben aangevuld.
Watling brengt waardevolle informatie om de gebeurtenissen rond Iran en bij uitbreiding de globale geopolitieke toestand te begrijpen, en zelfs als het over Europa gaat, begeeft hij zich niet op het spoor van de Europese oorlogsgekken.
Hij stelt het niet voor alsof Rusland zeker zinnens is om een Europees land binnen te vallen, maar hij stelt wel dat een Europese afschrikkingsmacht belangrijk is, en dus ook moderne bewapening. Ik wil in beperkte mate daarin meegaan.
Een sterk hedendaags bewapend leger is nodig, maar ik zie ook dat wat Europa nu opbouwt veel meer is dan nodig voor verdediging. Europa bouwt een militaire macht voor een aanval op Rusland uit. Die aanval zal worden voorgesteld aan de domme massa als verdediging. Maar misschien toch even benadrukken dat iedere militaire expert stelt – het verloop van de oorlog in Oekraïne bevestigt het – dat Rusland militair en economisch niet bekwaam is om een oorlog met Europa aan te gaan en vooral: dat Rusland bij zo ’n oorlog alles te verliezen heeft omdat het daarmee totaal zou uitgeschakeld zijn als bondgenoot van China. Voor Rusland is het van levensbelang dat China de derde wereldoorlog wint, want als China verliest betekent dat sowieso het einde van Rusland als staat.
Wat ik dus mis in het betoog van Watling is de optie om te kiezen voor diplomatie en voor een goede verstandhouding met Poetin. Ik snap het niet: alles wijst er op dat Poetin alles te winnen heeft met vrede met Europa en toch wordt hij hier afgeschilderd als een waanzinnige die droomt van een nieuw groot Rusland en dus niet tot vrede bereid zou zijn. Ondertussen moet het toch duidelijk zijn dat Poetin een koele berekenaar is. De waanzinnige zit in het Witte huis.
Het is verfrissend dat voor het eerst in onze media de aanval op China wordt betrokken in de geopolitieke gebeurtenissen. Het is ontstellend verontrustend dat de Europese top zich blijft inschakelen in een oorlogslogica met Rusland, wetend dat een vrede van Europa met Rusland het voor de VS onmogelijk zouden maken om China aan te vallen als Rusland niet door Europa wordt uitgeschakeld als bondgenoot van China.
De derde wereldoorlog is bezig. We beleven al twee grote veldslagen – in Oekraïne en in Iran. Maar Europa kan de definitieve veldslag – in China – voorkomen en daarmee de dede wereldoorlog stoppen. Onze Europese leiders weigeren die weg te gaan.
En onze verkochte media blijven ons volop bestoken met berichten die die domme massa er toe moet brengen om de oorlog met Rusland te aanvaarden.
Ondertussen is Francken er in geslaagd om heel wat jonge mensen bij ons niet enkel zover te brengen dat ze de oorlog aanvaarden, maar zelfs dat ze er enthousiast over zijn.