Wie geregeld mijn blogs leest, weet dat ik een heftige verdediger van onze sociale zekerheid ben. Maar onze sociale zekerheid is verworden tot een verzekeringssyteem, volgestouwd met een massa regeltjes – de wet van de farizeeën.
Onze sociale zekerheid heeft geen ziel (meer).
Juist daarom heeft ze die regeltjes nodig. Ze is zelfs geen solidariteit meer, maar een dienstverlening van de staat aan de burger. En dus perverteert ze met als gevolg dat de regeltjes massaal moeten aangevuld worden met controlemechanismen. Neem er de even alomtegenwoordige camera’s bij en je krijgt een samenleving vol wantrouwen. Ze heeft geen ziel. Daar gaat een samenleving aan kapot.
Onze sociale zekerheid is ontstaan in een samenleving die nog getekend was door het christendom. Voor de goede verstaander moet ik hier niet verder op doorgaan
En neen dus, we kunnen niet zonder religie.
Zonder religie heeft de mens geen ziel; heeft de samenleving geen ziel. Niet ik zeg dat zo maar. Atheïsten ontkennen het bestaan van de ziel. Hun samenleving kàn geen ziel hebben.
De liberalen en de verdedigers van het kapitalisme herhalen het graag: er is geen alternatief, want de mens is nu eenmaal slechts het resultaat van de evolutie – een super intelligent dier, maar nog altijd ”homo homini lupus” (een mens is een wolf voor de mens). En zo zal de mens altijd blijven.
Ze zijn de transcendentie uit het oog verloren. Ze geloven er niet in dat de mens kan groeien naar meer menselijkheid, of liever: dat de mens meer mens kan worden naar Gods beeld en gelijkenis (Gen. 1, 27). Hun opvatting van de mens creëert dan ook weer de mens naar hun opvatting. De ”goede burger”, die de wetten respecteert en de sociale zekerheid verdedigt, kan in geen tijd vervellen tot iemand die enthousiast ten oorlog trekt en bereid is om uit te moorden wie als vijand is aangeduid. Het is bezig.
En neen, ik beweer niet dat er geen oorlogen waren in tijden dat ”religie” wel nog leefde in de samenleving.
Religie is een krachtige hefboom voor menselijk handelen en dus door machthebbers voortdurend misbruikt om mensen in beweging te krijgen voor hun smerige belangen.
De evangelies vertellen hoe Petrus, de voorganger van onze pausen, Jezus drie maal verraden heeft. De kerk heeft dat de hele geschiedenis door gedaan.
Maar wie terug keert naar de oorspronkelijke verhalen over Jezus trekt niet meer ten oorlog.
Ik moet eerlijk zijn. Mijn slecht karakter brengt me er voortdurend toe om niet zo ’n goed mens te zijn; om me wat beter dan anderen te voelen; om te kiezen voor mezelf daar waar een ander meer nood heeft … enzovoort, enzovoort …
Ik heb het dus nodig om telkens opnieuw naar dat boek te grijpen; om me telkens opnieuw de grote inspirator voor de geest te halen. Het leven gaat met vallen en opstaan. Als ik niet oppas, blijf ik liggen.
Wie van Sartre houdt kan hierbij denken aan de absolute vrijheid van de mens. Daarmee zit die mens ook opgesloten in zichzelf. Voor hem is er niets meer dan zijn menselijkheid. De geschiedenis leert dat onze menselijkheid niet zo fraai is.
Religie is juist een bevrijding van die opgesloten mens. Het is open komen voor een geloof en hoop dat we niet moeten blijven gelijk we zijn; dat we deel mogen uitmaken van een groter geheel (de schepping).
De idee van schepping veronderstelt een idee van een zingever, God. God die ons naar boven trekt (transcendentie) om meer mens te worden naar Zijn beeld en gelijkenis.
Ja, wij hebben religie nodig.
André Malraux heeft het wel niet zelf gezegd, maar hij had wel gelijk: ”De 21e eeuw zal religieus zijn of zal niet zijn”
Wij zijn niet goed bezig.
PS Georges André Malraux (Parijs, 3 november 1901 – Créteil, 23 november 1976) was een Frans schrijver en politicus. Samen met zijn tijdgenoot Jean-Paul Sartre wordt Malraux beschouwd als een van de grootste Franse schrijvers van de 20e eeuw. (Wikipedia)
PS Ik ben jullie even beu. Nood aan herbronning. Als ondertussen het einde der tijden niet is gekomen, zal ik tegen half augustus wel weer fit genoeg zijn om jullie leven verder te verbeteren.