Ik denk dat Poetin gelijk heeft in zijn analyse van de toestand.
Ik weet dat ik nu de hele meute manipulerenden en gemanipuleerden tegen me in het harnas jaag. Ik hoor ze schreeuwen: ben jij dan voor die Russische smeerlap ?
Neen, ik ben niet voor die Russische smeerlap. Ik ben voor de vrede.
Welke die analyse van Poetin nu precies is, maakt hier niets uit. Net zo min als mijn analyse van de toestand in de wereld. Wie die wil kennen moet eerdere blogs lezen, maar niet op zondag.
Hier spreek ik als gelovige. En neen, niet als iemand die de katholieke dogma’s aanvaardt of zich als lid van om het even welke kerk beschouwt, maar als iemand die de boodschap van Jezus zoals ze ons wordt overgebracht in de evangelies, ernstig neemt.
En dus kan ik niet voor Poetin zijn. Evenmin voor Trump (USA), Xi Jinping (China),, Khamenei (Iran), Khalil Al-Hayya (Hamas), Netanyahu (Israël) … En wat te denken van een Theo Francken, Bart De Wever, Georges-Louis Bouchez, Sammy Mahdi … noem ze maar op.
Misschien zit er in de belgische politiek nog wel iemand die echt voor vrede is, maar die durft dan zijn mond niet open trekken. Ja maar, de PVDA ? Tja, die is misschien wel voor vrede met Poetin, maar tegelijkertijd ook voor de revolutie …
En als die overbetaalde schermgezichten van de VRT uitzonderlijk eens iemand van de Vredesbeweging aan het woord laten, zetten ze in het panel van vier, drie tegenstanders die eendrachtig de vredesbeweger de mond snoeren.
Realpolitik en zo !
De belgische bisschoppen brachten in 2023 hun verklaring ”Tot vrede geroepen” uit, naar aanleiding van de 60ste verjaardag van de encycliek ”Pacem in Terris” van de onvolprezen paus Johannes XXIII.
In die verklaring stellen de bisschoppen terecht dat Vrede is meer dan de afwezigheid van oorlog. Echte vrede kan alleen standhouden als deze is gebouwd op fundamenten van waarheid, rechtvaardigheid en menselijke waardigheid.
Ze doen een expliciete oproep aan de Belgische overheid om het internationale VN-verbodsverdrag op kernwapens dringend te ondertekenen. Raar dat zowat niemand weet dat ons vredelievende onland dit verdrag niet heeft ondertekend.
Ze vragen om bruggen te bouwen, om polarisatie tegen te gaan, door actieve verbinding te zoeken en “de oorlogsmuur af te breken”. Wie in de belgische politiek naar een aansporing zoekt voor diepere diplomatieke contacten over vrede met Rusland, zal die bij de huidige machthebbers niet vinden.
De bisschoppen leggen ook de link met ecologie: Geïnspireerd door latere pauselijke documenten linken ze de zorg voor wereldvrede direct aan de zorg voor onze planeet en de schepping.
Ik vind dit een wijze en relatief moedige verklaring van de belgische bisschoppen.
Maar toch ook maar relatief want die bisschoppen weten ook wel dat de politiek zich niet druk maakt om hun verklaringen zolang ze geen effectieve invloed hebben op het gedrag van de zogenaamde gelovigen.
En dat is juist wat ontbreekt: linken naar het concrete gedrag van die gelovigen. De belgische bisschoppen maken aan de mensen die nog enigszins naar hen luisteren niet duidelijk hoe deze verklaring kan worden omgezet in daden.
Ik schrijf hier met opzet ”kan” en niet ”moet”, want de tijd dat de bisschoppen met hel en verdoemenis de gelovigen tot goed gedrag en zeden dwongen is – gelukkig – voorbij. Bisschoppen mogen en moeten nog de boodschap van Jezus vertalen naar deze tijd. En ze mogen en moeten nog hun gelovigen aansporen tot het goede, maar ze moeten tegelijkertijd ook het persoonlijke geweten van die gelovigen respecteren. Dat belet niet dat ze hun ”leer” en hun ”aansporingen” concreter kunnen en moeten maken.
Als je dat verder vertaalt naar onze tijd, kom je in eerste instantie uit bij de idee van de rechtvaardige – gerechtvaardigde – oorlog.
In de oude klassieke leer van de katholieke kerk is een oorlog gerechtvaardigd als hij gaat om zelfverdediging. Daarbij moeten alle andere opties (diplomatie) geprobeerd en mislukt zijn. En het voordeel bij het winnen van de oorlog moet in proportie zijn tot het te verwachten leed …
Laat me hier al maar dadelijk opmerken dat je overal in onze media hoort verkondigen dat Poetin totaal onbetrouwbaar is en gedreven door de drang om het oude Russische rijk te herstellen, zodat diplomatie geen zin heeft. Wie dat verkondigt staat al buiten de idee van de gerechtvaardigde oorlog. Op zijn minst moet de diplomatie een – eerlijke ! – kans krijgen.
Maar er is meer.
Volgens de huidige paus, Leo XIV is de traditionele leer van de rechtvaardige oorlog in deze tijd niet houdbaar omdat de vernietigingskracht van de moderne wapens – zelfs als je de nucleaire vernietiging buiten beschouwing laat – zo groot is dat er geen sprake meer kan zijn van proportionaliteit.
Pas dit maar eens toe op de huidige oorlog in Oekraïne.
Is het behouden van het grondgebied van de Donbas voor Zelensky de duizenden doden en materiële vernietiging waard ? Eigenlijk moeten de Oekraïners zich de vraag stellen wat het belangrijkste is: een onaangenamer leven leiden onder Russische dominantie, of sterven ? Of: wat hebben de dode Oekraïners er aan dat hun kinderen meer pretparken zullen hebben als ze aansluiten bij Europa ?
Je kan dezelfde redenering toepassen op de Russische kant.
Neem daarbij de dreiging van de nucleaire oorlog waarvan niemand de grootte van vernietiging zich zelfs maar kan voorstellen, en het wordt duidelijk dat Leo XIV gelijk heeft: de mensheid heef haar vooruitgang zo ver doorgedreven dat een oorlog gewoon nooit meer gerechtvaardigd is.
Misschien moeten de belgische bisschoppen dat eens heel duidelijk voorhouden aan hun gelovigen.
Misschien moeten politiekers die zichzelf nog christelijk geïnspireerd noemen – de CD&V – eens even controleren of ze nog een geweten hebben ?
Of wat met de triestige massa door Francken misleiden die enthousiast vrijwillig toetreden tot de klasse van kanonnenvlees ?
Ben ik nu te cynisch ?
Sorry ! Maar mag ik even verontwaardigd en kwaad zijn als ik denk aan wat onze kinderen te wachten staat ?