Weg van het fascisme ?

Knack

Vincent Scheltiens

‘Hoe het Europese continent de vierde extreemrechtse golf zal aanpakken blijft onduidelijk’

‘Niet dat de geschiedenis zich herhaalt, en al zeker niet op dezelfde manier, maar historisch werken is comparatief werken, is kijken naar verschillen, breuken en (gedeeltelijke) gelijkenissen’, schrijft historicus Vincent Scheltiens de kijkt naar de verkiezingen in Zweden en Italië en de ‘mainstreaming van extreemrechts’

Ik ben er van overtuigd dat Vincent Scheltiens een brave mens is die het goed bedoelt. En fundamenteel sta ik natuurlijk ook aan zijn kant en deel ik zijn afkeer van fascisme en nazisme.

Misschien moet ik hem zelfs bewonderen want in deze tijden begint het stilaan moed te vragen om uit te komen voor een afkeer van het fascisme. Hij heeft gelijk als hij stelt dat het fascisme in Europa aan een opmars bezig is. Maar als de fascisten echt aan de macht komen, kan je als linkse mens maar beter aan emigratie gaan denken, want fascisten staan er niet om bekend dat ze de mening van tegenstanders vrij laten uiten. “Weg van het fascisme ?” verder lezen

Europa als grote kans

Uitpers

Francine Mestrum

Het Europa van verkeken kansen Grosso modo mag je rustig stellen dat radikaal links slechts af en toe, in periodes van directe verandering, geïnteresseerd is in Europese politiek. Dat was zo rond ‘Maastricht’, 1992, het eindpunt van een proces dat jaren eerder was gestart, en dat was zo met de ‘Grondwet’, 2005, het resultaat van een democratische oefening waar radikaal links de neus voor ophaalde

Francine slaat de nagel op de kop als ze het heeft over het falen van radikaal links bij de geopolitieke analyses. 

Neen, ik heb het nu niet over de PVDA. De analyse over Oekraïne van deze partij  is verfrissend, vergeleken bij het ziekelijk gedaas van de anderen. Maar wat de Trotskisten er van gebakken hebben is bedroevend: ze zijn blijven steken in een ideologisch dwergwereldje van marxisme. “Europa als grote kans” verder lezen

Misschien was de Sovjet-Unie wel de grootste vergissing ooit in de geschiedenis van de mensheid

Uitpers

Freddy De Pauw

Michail Gorbatsjov, de bijziende

Michail Gorbatsjov, de hoofdrolspeler in een cruciale periode vorige eeuw als secretaris-generaal van de ooit oppermachtige Communistische Partij van de Sovjet-Unie en staatshoofd van de wereldmacht Unie van Socialistische Sovjetrepublieken – USSR. Voor velen, vooral in het Westen, de wegbereider van een nieuwe wereldorde, voor vele anderen de doodgraver van zowel Sovjetsysteem als Sovjet-Unie. Jarenlang bewonderd in het Westen, diep gewantrouwd in eigen land. Een leider met veel blinde vlekken

Iedereen heeft het nu over Gorbatsjov. Hij zou de geschiedenis veranderd hebben. Sommigen verheerlijken hem, anderen verguizen.

Ik heb veel respect voor Freddy De Pauw. En wat hij hier schrijft is helemaal juist. Maar het gaat niet diep genoeg.

Met een andere leider in Rusland zou hetzelfde gebeurd zijn; met wat varianten, maar fundamenteel hetzelfde. “Misschien was de Sovjet-Unie wel de grootste vergissing ooit in de geschiedenis van de mensheid” verder lezen