Een profeet op oorlogspad

Dwarsliggers

Recensie: Een profeet op oorlogspad

In september 2022 verscheen bij uitgeverij Polemos een boek van de hand van Serge Desouter, een witte pater die doorlopend en alternatief in verschillende Afrikaanse landen werkzaam was.

Eerst en vooral: ik heb het in deze blog niet zo maar over moslims en al zeker niet over “de moslims”; net zoals ik het niet over christenen of “de christenen” heb.

Je kan een mens nooit volledig vereenzelvigen met zijn geloof of ideologie. Zelfs bij de nazi’s waren er goede mensen.

Ik zal dus nooit iemand veroordelen omdat hij moslim is; of nazi. Ik zal kijken naar de daden van mensen. “Een profeet op oorlogspad” verder lezen

Religie en politiek denken

Ignis

Guido Dierickx SJ

Religie en politiek denken in de Chinese Volksrepubliek

Wat moet een westerse, meer bepaald een Franse diplomaat doen in China? Dat vertelt ons Claude Martin in zijn herinneringen aan zijn dertigjarig verblijf in dat enorme land, eerst als simpele attaché in de Franse ambassade, uiteindelijk als ambassadeur

Ik probeer mijn blogs op zondag te stellen in het teken van religie en geloof. Normaal ga ik dus niet de politieke toer op. Maar natuurlijk: mijn geloof kleurt ook mijn opvattingen over de samenleving.

En neen, ik zou dus niet enthousiast zijn als China de nabije oorlog zou winnen en hier het Chinese systeem zou opleggen: ik wil niet leven in een samenleving waarin de harmonie is opgelegd door een overheid.

Ik wil natuurlijk ook niet dat de Amerikanen winnen, want wat die er van gebakken hebben in de periode dat ze dominant waren in de wereld is verschrikkelijk. Die Amerikaanse onzin moet stoppen ! “Religie en politiek denken” verder lezen

Moeten we terug naar een gekerstend Europa ?

Doorbraak

Mark Geleyn

Een nieuwe kerstening voor het Oude Europa

Het liberale, seculiere project is uitgeleefd De Duitse en Amerikaanse regeringen duwen momenteel wetten door hun parlementen om het huwelijk uit te hollen tot een tijdelijke verantwoordelijkheidsgemeenschap, een concept ver voorbij het homohuwelijk

Mark Geleyn meent het en ik ben het in veel met hem eens. Voor mijn trouwe lezer tegen het plafond hangt van verontwaardiging over de ontsporing van Charles Maymarx: let op het woordje “veel”. Ik ben het ook met “veel” niet eens !

Geleyn heeft wél gelijk als hij het heeft over het liberale seculiere project dat geleid heeft tot de huidige decadentie.

Nogal wat mensen herkennen de decadentie niet. 

Dat is normaal: een samenleving kan slechts decadent zijn als de overgrote meerderheid van de burgers die decadentie niet herkent. “Moeten we terug naar een gekerstend Europa ?” verder lezen

Het “christendom” in de VS – en bij ons

Streven

John A. Dick

Amerikaanse politiek en christelijke geestdrift  

Tijdens een interview bij het Center for American Progress (Washington, DC) in februari 2022 merkte Amanda Tyler, een Amerikaanse juriste en algemeen directeur van het Baptist Joint Committee for Religious Liberty (BJC) in Washington, D.C, op dat ‘de grootste bedreiging voor godsdienstvrijheid in de Verenigde Staten tegenwoordig het christelijk nationalisme is’. Christelijk nationalisten staan een revisionistische kijk op de geschiedenis van de Verenigde Staten voor, en beweren dat het land werd gesticht als een uitdrukkelijk christelijke natie

John A. Dick spitst een en ander toe op de scheiding van godsdienst en staat en dus ook op de godsdienstvrijheid die in gevaar zou zijn in de VS.

Het is vandaag woensdag. Ik ga er dus geen blog over godsdienst of religie van maken. Maar laat me toch nog maar eens herhalen dat het geloof waar deze Amerikanen zich op beroepen, niets vandoen heeft met het christendom zoals het door Jezus als boodschap is gebracht.

Uiteraard is elke geloof bij elke mens ook een persoonlijke interpretatie. De menselijke factor nà Jezus is dus niet uit te sluiten. Dat moet ook niet. Maar een beetje respect voor de oorspronkelijke boodschap is wel noodzakelijk. Dat respect is er dus niet. “Het “christendom” in de VS – en bij ons” verder lezen

Jezus en de omgang met het lijden

In mijn blog van vorige zondag stelde ik dat elke grote levensbeschouwing het heeft over de omgang met het lijden. Ik heb een korte vergelijking gemaakt tussen christendom en boeddhisme. Vandaag wil ik wat dieper ingaan op de christelijke benadering.

De Zoon van God sterft op een kruis. Dat het lijden een “cruc”iaal thema is  in het christendom is dus overduidelijk.

Laat me eerst duidelijk maken dat het christelijke verhaal in essentie een mythe is. Je kan oeverloos discussiëren over de historische werkelijkheid. Is het allemaal gebeurd zoals het wordt verteld ? Maar het verhaal op zich moet benaderd worden als een mythe: een verhaal waarbij de historische werkelijkheid in se niet van belang is, maar dat wél een boodschap geeft, een interpretatie van de vertelde werkelijkheid. “Jezus en de omgang met het lijden” verder lezen

Caritas

In deze laatste vakantiedagen van juli, wil ik even ideeën aanreiken die voor mij de basis zijn van mijn bedenksels. Ik haal ze uit mijn boek Eutopia dat je op deze website gratis kan lezen en/of downloaden ook in ebookformaat.

Caritas is een veel gebruikt woord, en dat woord wordt op verschillende manieren geïnterpreteerd. Laat me hier dus al dadelijk duidelijk stellen dat caritas voor mij niet samenvalt met liefdadigheid. Ook niet met solidariteit.

Caritas is de zorg voor wie niet kàn of wil bijdragen aan de opbouw van de gemeenschap. Het is dus géén solidariteit. Maar caritas is wél een plicht. Het is dus geen liefdadigheid. “Caritas” verder lezen

LGTBQ en christen en katholiek

Kerknet

Lieve Wouters

3 Vragen van LGBTQ-katholieken aan de paus (en zijn antwoord)

Jezuïet James Martin zet zich al jaren in voor gelovigen die zich door geaardheid of gender uitgesloten voelen. Hij stuurde paus Franciscus 3 vragen.

Dat LGTBQ-mensen nog altijd niet aanvaard worden door veel te veel mensen die zichzelf “normaal” wanen, is een feit. Dat we er voor moeten ijveren dat deze mensen wél aanvaard worden zou voor een christen vanzelfsprekend moeten zijn. Met die “we” bedoel ik “we”: niet enkel de LGTBQ-mensen zelf moeten strijden voor hun aanvaarding, maar ook niet-LGTBQ-ers en zeker iedereen die zich christen noemt. “LGTBQ en christen en katholiek” verder lezen

Wat heeft Oekraïne te maken met de berg Tabor ?

Ignis

Ben Frie SJ

De mens van het welbehagen Gods

De transfiguratie van Jezus – ‘dat flitsmoment van volmaakte perfectie’, aldus Ben Frie – is ook als de bommen neervallen een visioen dat niet kapot te krijgen is

Dat ik mijn bedenksel van vandaag laat vertrekken van deze tekst van Ben Frie is een teken van groot vertrouwen in mijn lezers. Want deze tekst is grotendeels gesteld in mythische taal en die taal is tegenwoordig voor de meeste mensen ontoegankelijk.

Jullie kennen mijn standpunt: sommige zaken kunnen enkel in mythische taal worden verwoord. Of: mythische taal kan een verrijking zijn in de verwoording van zaken waarvoor “gewone” woorden tekort schieten. Vergelijk het met poëzie of muziek. “Wat heeft Oekraïne te maken met de berg Tabor ?” verder lezen

De Jezuïeten doen het weer !

Ignis

Meilisse Vida  

Brusselse jezuïetenschool in het hart van de moslimgemeenschap

In een van de armste wijken van Brussel opende twee jaar geleden een jezuïetencollege haar deuren. Twee derde van de leerlingen het Collège Matteo Ricci is van allochtone komaf. “Moslimouders voelen zich aangetrokken door de katholieke inslag.

Die Jezuïeten toch. Ik weet niet van wie ik het meest hou: van de Jezuïeten of misschien toch van de Trappisten. Nu, het doet er ook niet toe. Ik ben te dom om Jezuïet te zijn, en ik drink te graag trappist om Trappist te zijn.

Jullie kennen mijn kritiek op de multiculturele samenleving, de migratie en de islam. Maar we zitten er mee en we kunnen de tijd niet terugdraaien. Dus moeten we er het beste van maken. Voor mij hoort dat Jezuïetencollege bij dat beste.

Natuurlijk: de Jezuïeten zijn elitair. Een dommerik geraakt er niet binnen en ze leggen de lat hoog.

Tot de kern van hun pedagogie hoort de idee van “Magis”. Je zou dat kunnen vertalen als “Plus en est vous”: er zit meer in je dan je denkt. Haal het naar boven. Wees bewust van je talenten en ontwikkel ze allemaal en volledig en wees niet te snel tevreden.

Ook belangrijk is het “Onderscheiden”. Leerlingen moeten reflecteren over hun leven; nadenken over wat ze leren en meemaken en zich afvragen wat dit met hen doet. Dat maakt hen ook kritisch tegenover meningen en ontmaskert manipulatie. Kortom: ze denken bewust. Met introspectie moet je natuurlijk oppassen. Te veel leidt tot waanzin. Maar de meeste mensen doen er te weinig aan. “De Jezuïeten doen het weer !” verder lezen

Verdomde missionarissen ?

Ignis

Guido Dierickx

Over onze missionarissen in (voormalig Belgisch) Congo

In België doet een parlementaire commissie onderzoek naar de waarheid over het koloniale verleden. Zal er ook oog zijn voor het goede werk van de missionarissen, vraagt Guido zich af. “De rol van die missies blijft tot op heden nogal eens onderbelicht.

Vwala ! Nu ga ik met demonisch plezier de antikolonialisten tegen hun domme kar rijden.

Maar om te beginnen: geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt om van die missionarissen heiligen te maken. Misschien helpt het als je A burntout case leest, een roman van Graham Greene uit 1959 (Hij is vertaald in het Nederlands). Ja, ik weet het: voor een aantal mensen is iets uit 1959 zo versleten als iets uit de Middeleeuwen. Ik hoop dat jullie niet tot die groep behoren, want in mijn ogen zijn het gemanipuleerden door het kapitalisme, die ingelepeld hebben gekregen dat enkel hedendaags en nieuw waarde heeft.

Maar terzake: Green schreef een interessant boek met een sterke psychologische  en filosofische achtergrond en geeft daarbij ook een realistisch beeld van een kleine gemeenschap van missionarissen in belgisch Congo. Zijn beeld klopt met mijn ervaring met missionarissen die ik hier heb ontmoet als ze op vakantie kwamen, wat dikwijls uitmondde in een bedeltocht. 

Als kind kregen wij op school een beeld voorgeschoteld van missionarissen als helden, en ik heb er na de periode dat ik Rode Ridder wilde worden wel ooit van gedroomd om ook naar de Congo of naar de eskimo’s te trekken. Maar de missionarissen die ik hier tegenkwam waren net zo grote onnozelaars en intellectueel en mentaal beperkten als het ander gepeupel dat mijn wereld bevolkte. Na die ervaring kon ik me echt niet meer voorstellen dat ik ergens in de brousse in een kleine gemeenschap van zulke mannen zou kunnen leven. Ja, toen was ik echt wel een arrogant ventje, te dom om me de vraag te stellen of die missionarissen dan misschien toch geen helden waren, precies omdat ze het daar in die middelmatigheid volhielden. “Verdomde missionarissen ?” verder lezen