Wallonië, van kwaad naar erger

Doorbraak

Paul Becue

Financieringswet drijft Wallonië in het nauw, maar creëert hefboom voor Vlaanderen

De bijzondere financieringswet regelt de federale dotaties naar de gemeenschappen en de gewesten, en bepaalt welke belastingen de gewesten kunnen heffen. De wet dateert uit 1989, maar ze werd bij de Zesde Staatshervorming van 2011 grondig aangepast. Ze vormde samen met de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde het stokpaardje van deze hervorming. De kwestie is echter erg ingewikkeld, slechts weinigen kennen er het fijne van

Ben jij er in geslaagd om de getallendans te volgen ? Ik niet. Halfweg heb ik het opgegeven met de bedenking: welke kat kan in dit nest nog haar jongen vinden ? Dat nest is belgië. Of zoals Becue het zegt: de kwestie is erg ingewikkeld, slechts weinigen kennen er het fijne van. Ik kan zelfs niet de moed opbrengen om er het fijne van te willen kennen.

Als je daarbij denkt aan het hele gedoe in het parlement met speciale meerderheden, grendels … dat al even ingewikkeld is, moet je je toch de vraag stellen: waar zijn we mee bezig ? Lees verder “Wallonië, van kwaad naar erger”

Wat met de Vlaamse Beweging na de Frontnacht ?

Knack

Tom Garcia

‘Vlaamse beweging is een huis met vele kamers, maar je kan niet alles blijven vergoeilijken’

‘Het wordt hoog tijd om Vlaanderen uit de extreemrechtse klauwen te halen’, schrijft Tom Garcia van Vista

Tom Garcia heeft natuurlijk gelijk. De zogenaamde niet-fascistische, democratische Vlaamse Beweging heeft verschrikkelijk gefaald.

Nu is die democratische beweging natuurlijk geen monoliet.

Er zijn zeker nog erfgenamen van Daens: Vlaams en sociaal. Je vindt ze bij Vlinks. Garcia is een van hen. Ik weet niet hoe talrijk ze nog zijn. In ieder geval: politiek betekenen ze niets.

Misschien zijn er nog enkele Daensisten bij de N-VA, en ook nog bij de CD&V, maar in beide partijen verzinken ze in de partij-brij. Lees verder “Wat met de Vlaamse Beweging na de Frontnacht ?”

De toekomst van de arbeidersbeweging

LSP

Geert Cool

Falend systeem zorgt voor falende politici. Arbeidersbeweging moet politieke eisen verdedigen door strijd

Alle regeringen in ons land staan zwak en zijn verdeeld. Na de ergste zorgcrisis in decennia, die bovendien nog niet afgelopen is, volgen de andere crises elkaar in razendsnel tempo op. Het hele systeem kraakt langs alle kanten en de traditionele politici hebben er geen antwoord op, of alleszins geen dat ook maar een beetje tegemoet komt aan de noden van de meerderheid van de bevolking. De tekorten en toenemende sociale spanningen maken dat gebrek aan antwoord enkel duidelijker

Woord vooraf.

Vele mensen gruwen van het woord communisme. Ze denken daarbij automatisch aan de triestig-grijze Sovjet-Unie, aan de massamoordenaar Stalin… Als ik het woord communisme hier gebruik refereer ik in de eerste plaats naar een niet-kapitalistische samenleving. Soms in de context van het marxisme, maar zonder de concrete perverse invulling ervan in Rusland.

De LSP is een Trotskistische partij. Gezien het feit dat Stalin Trotski heeft laten vermoorden, kunnen de LSP-ers maar beter de PVDA goed in het oog houden en zorgen voor voldoende wapens in huis, want de PVDA behoort tot de ideologie van Stalin. Grapje. Lees verder “De toekomst van de arbeidersbeweging”