Laatste poging van dit jaar om iets van heiligheid te laten doordringen in jullie heidense hoofden – of liever: harten !
Nog enkele dagen en we beleven weer een orgie van gevreet en gezwelg; en opgefokte vrolijkheid bij het getal nul. Nul.
Och, ik gun het jullie wel. De Goede God had maar niet het zout, de suiker en alcohol moeten geschapen hebben als hij niet wilde dat we er van zouden genieten.
Maar als je na het feest weer hard gaat werken om je het volgende feest te kunnen permitteren, ben je niet enkel een kind van de duisternis, maar ben je zelfs niet bekwaam om een glimp van het licht te zien.
Het ware Licht, dat iedere mens verlicht, kwam in de wereld. Hij was in de wereld; de wereld was door Hem geworden, en toch erkende de wereld Hem niet. Hij kwam in het zijne, maar de zijnen aanvaardden Hem niet. Aan allen echter die Hem wèl aanvaardden, aan hen die in zijn Naam geloven, gaf Hij het vermogen om kinderen van God te worden; Zij zijn niet uit bloed noch uit begeerte van het vlees of de wil van een man, maar uit God geboren. Het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond. Wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, zulk een heerlijkheid als de Eniggeborene van de Vader ontvangt, vol genade en waarheid.
En het licht schijnt in de duisternis maar de duisternis nam het niet aan. (Joh. 1, 5 e.v.)
Al die lampjes in onze straten; al die gezellige kaarsen op onze feestdis … wanhopige pogingen om de duisternis te verdrijven … gedoemd om het echte licht onzichtbaar te maken.
Zal 2026 een beter jaar worden dan 2025 ? Zal er een glimp van wereldvrede te bespeuren vallen ? Zal eindelijk de eeuwig terugkerende cyclus van oorlog naar de volgende oorlog stoppen ?
In Vlaanderen staat er een toren met daarbij een poort en het opschrift: nooit meer oorlog !
Hoe naïef.
In Europa heeft er nooit een generatie geleefd die geen oorlog gekend heeft. Kan iemand me iets aanwijzen dat er sinds de vorige oorlog iets veranderd is bij de Europese mens, dat tot geloof in vrede zou kunnen leiden ?
Zijn de leiders van nu minder uit op macht ? Zijn wij minder materialistisch geworden ? Zijn we minder egocentrisch, narcistisch, geworden ?
Waar halen we dan de pretentie om recht te hebben op vrede ?
Het licht kwam – komt, ook nu nog, maar wij nemen het niet aan
We zijn nog altijd kinderen van de duisternis.
We leven nog altijd in een wereld waarin de vreugde om de geboorte, al bezwaard wordt door de treurnis om het kruis.
In het credo dat gemeengoed is in de katholieke vieringen, vinden we geen woord over wat Jezus gezegd of gedaan heeft. Het gaat er enkel om zijn geboorte en kruisdood.
… En in Jezus Christus, zijn enige Zoon, onze Heer,
die ontvangen is van de heilige Geest,
geboren uit de Maagd Maria;
die geleden heeft onder Pontius Pilatus,
is gekruisigd, gestorven en begraven…
Zowel de baby als de gekruisigde geven een beeld van totale machteloosheid. Meer is er over de komst van God in de wereld niet te zeggen.
Maar juist die machteloosheid wordt in het evangelie verbonden met de vrede.
Machthebbers kunnen geen vrede brengen. Vroeg of laat brengen ze altijd oorlog.
Wat dit betekent voor mijn dagelijks leven, is voer voor een andere kribbe.
MARIA
deur Elisabeth Eybers
’n Engel het dit self gebring,
die vreugde-boodskap – en jy het
’n lofsang tot Gods eer gesing,
Maria, nooi uit Nasaret!
Maar toe Josef van jou wou skei
en bure-agterdog jou pla,
het jy kon dink, eenmaal sou hy
die hele wêreldskande dra?
Toe jy soms met ’n glimlag langs
jou liggaam stryk … die stilte instaar ….
Wis jy met hoeveel liefde en angs
sou hy sy hellevaart aanvaar?
Die nag daar in die stal – geeneen
om in jou nood by jou te staan –
Het jy geweet dat hy alléén
Getsémané sou binnegaan?
Toe vorste uit die Ooste kom
om nederig hulde te betoon
wis jy hoe die soldate hom
tot koning van die volk sou kroon?
En toe hy in jou arms lê,
sy mondjie teen jou volle bors,
het jy geweet dat hy sou sê,
toe dit te laat was : Ek het dors!
Toe dit verby was, en jy met
sy vriend Johannes huis toe gaan –
Maria, vrou van smarte, het
jy tóé die boodskap goed verstaan?
