De eenzaamheid van de genderist

Doorbraak

Johan R. Bruynseraede

De grote genderambities van Leuven

Dat er vandaag veel problemen zijn in onze samenleving, hoef ik u niet te zeggen. Tien jaar geleden zette psychiater Dirk De Wachter ze eens op een rijtje in zijn boek Borderline Times, het einde van de normaliteit.

Het Leuvens stadsbestuur wordt gedomineerd door een coalitie van socialisten en groenen. Dat leidt altijd tot hilarische decadentie.

Aan de gendergekte van zebrapaden en staan-WC’s voor vrouwen, ga ik hier geen woorden vuil maken. Ze is van een onnozelheid die geen antwoord verdient. Alleen verziekte groenen en verwookte zich links wanenden kunnen zich met zulke onzin bezig houden. Ik kom geen mensen tegen die daar in trappen. Ik mijd ze als de pest.

En neen, ik ga er niet mee in dialoog. Voor een dialoog moet je met twee zijn en moet je weten met wie je te doen hebt. Welnu bij dat soort gendergestoorden weet je dat niet. “De eenzaamheid van de genderist” verder lezen

Ruimtelijke ordening. Iets om over te dromen.

Sampol

Peter Renard

Vlaanderen heeft meer dan 40 jaar autonomie inzake ruimtelijke ordening, maar heeft er niets van terechtgebracht

Hoogtijd voor een doortastend en uitvoerbaar noodplan. ‘De betonstop die zo niet meer genoemd mag worden, is het beste voorbeeld van het aankondigingsbeleid van de Vlaamse regering betreffende ruimtelijke ordening. Vanaf 2050 mag geen extra vierkante meter ruimte meer worden bebouwd. Correctie: vanaf 2040, zo verkondigde de toenmalige minister na allerhande protest. De betonstop die er niet komt, illustreert het beleid van de jongste decennia

Peter Renard heeft natuurlijk gelijk: de ruimtelijke ordening in Vlaanderen is een ramp en in de veertig jaar Vlaamse autonomie is er niets verbeterd.

Alleen spijtig dat hij een sneer moet geven naar de Vlamingen die voorstander zijn van eigen Vlaamse verantwoordelijkheid. Neen, Vlaanderen doet het niet goed, maar belgië doet het niet beter. Wallonië doet al evenmin iets, maar daar hebben ze zoveel bos dat het niet veel uitmaakt en Brussel is een nog grotere ramp, daar heeft een Vanden Boeynants de helft van de stad verkocht aan zijn vriend bouwpromotor Charlie De Pauw die de lelijkste torens van dit halfrond heeft gebouwd. “Ruimtelijke ordening. Iets om over te dromen.” verder lezen

Naar de fundamenten van links

LSP

Aislinn O’Keeffe

Weg met de virale vrouwenhater Andrew Tate en zijn giftige ideologie

Vorige maand kondigden een aantal sociale media bedrijven aan dat ze het haatdragende uitschot Andrew Tate van hun platforms zouden verbannen. Natuurlijk heeft dit niet verhinderd dat video’s met zijn boodschap verder verspreid werden op sociale media, in het bijzonder op TikTok. Bovendien bleef Tate een platform krijgen via podcasts en televisie-interviews, waaronder in de show van Tucker Carlson op Fox News

Toegegeven: op het ogenblik dat ik aan deze blog begin heb ik er totaal nog geen benul van waar die naartoe zal gaan.

Eén zaak is zeker: wie denkt dat het genoeg is om aan het krapuul Tate zijn forum te ontnemen, heeft er niets van begrepen. Als je Tate het zwijgen oplegt, verandert dat niets aan het probleem.

Het échte probleem is niet Tate, maar het zijn zijn volgers: hoe komt het dat iemand als Tate zoveel aanhangers heeft ?

Tate verspreidt geen nieuwe ideeën: hij verspreidt ideeën die al leven – blijkbaar bij een massa mensen. Die ideeën zijn er niet door Tate. Ze waren er al. Hij kan ze enkel versterken. “Naar de fundamenten van links” verder lezen

Noreen doet me janken, en de multiculturalist maakt me kwaad

Knack

Noreen Muhammad

‘Mijn generatie vrouwen kan de vicieuze cirkel van intergenerationeel trauma doorbreken’

Onlangs werd Noreen Muhammad 24 jaar. Op dat moment besefte ze dat ze al haar halve leven – sinds haar twaalfde – worstelt met donkere gedachten. Nu is ze vastbesloten om de intergenerationele trauma’s en onderdrukking binnen haar familie met haar generatie te laten uitdoven. ‘Ik ga niet langer zwijgzaam toekijken.

Is het niet om van te janken als je zo ’n verhaal leest ? Het maakt me ook kwaad.

En, sorry, maar als ik kwaad word, word ik gemeen – heel graag ! – en dus: beschuldigde sta op: multiculturalistische dwangbuizers, besef nu eindelijk eens wat jullie mensen aandoen. “Noreen doet me janken, en de multiculturalist maakt me kwaad” verder lezen

Over woke wetenschap, vrije meningsuiting, socialistische Volkshuizen en WEF

Doorbraak

Sven Lievens

Woke vakblad Nature: wanneer wetenschap niet weten wil…

Het bijzonder gereputeerde wetenschappelijk vakblad Nature Human Behaviour zal voortaan geen wetenschappelijke artikels meer publiceren die maatschappelijk gevoelig zijn. Dat leidt tot terechte kritiek bij heel wat wetenschappers. Een doorgedreven voorzichtigheid om ieders gevoelens te beschermen remt immers wetenschappelijke vooruitgang

Toen de eerste atoomwetenschappers begonnen te beseffen dat hun kennis kon leiden tot de ontwikkeling van een verschrikkelijk vernietigingswapen, ontstond er onder hen een discussie of het wel verantwoord was om hun onderzoek verder te zetten.

Sommigen hanteerden het juiste principe dat elke wetenschappelijke uitvinding in zich neutraal is. Het gaat om wat de mens er mee doet.

Maakt hij er een bom mee, of een leverancier van nuttige energie ? “Over woke wetenschap, vrije meningsuiting, socialistische Volkshuizen en WEF” verder lezen

Wordt Chili een socialistische staat ?

Knack

Chili, ooit een neoliberaal modelland, stemt over ’s werelds meest progressieve grondwet

Chili staat voor een ingrijpende verandering. Ooit was het Zuid-Amerikaanse land nog een experiment van de neoliberale Chicago Boys, nu kan Chili de meest progressieve, sociale en ecologische grondwet ter wereld aannemen

De meest progressieve grondwet ? Misschien wel als je het strikt over een grondwet wil hebben. Maar als je naar de inhoud van die grondwet kijkt, zie eigenlijk niets ongewoons: je vindt het allemaal terug bij ons, bij zowat alle staten in West-Europa. Neen, daarom niet in de grondwet, maar wel in de gewone wetgeving.

Als dàt socialisme is, dan leven wij in een socialistische samenleving. De Croot draait zich om in zijn graf, want zijn leven is dan één grote mislukking.

Socialistisch ? Net zoals bij ons heeft het niets te maken met socialisme, het is gewoon liberalisme met een sociaal sausje. Ja, dat is beter dan zonder sausje, maar stel het a.u.b. niet voor als socialisme. “Wordt Chili een socialistische staat ?” verder lezen

Ouderenzorg begint met ander werk

MO*

Robert Boemen

Ouderenzorg is één van de grote uitdagingen van de komende decennia

‘We moeten radicaal anders beginnen te Ons land vergrijst en dat heeft grote gevolgen voor de werking van onze ouderenzorg. Volgens Robert Boemen, vrijwilliger bij Caritas Vlaanderen, zullen we radicaal anders moeten kijken naar ouderdom en de zorg van onze oudere medemens anders indelen

Robert Boemen is een brave mens. Het siert hem dat hij zich zorgen maakt om ouderen.

Als ik zo begin, moet de betrokkene wantrouwig worden. Nu niet.

Want Boemen legt ook de vinger op de wonde: ouderenzorg is veel meer dan het organiseren van voldoende voorzieningen voor huisvesting, verzorging…

Bij ouderen begint iedereen altijd met de cijfers van het stijgend aantal ouderen die zorg nodig hebben en zullen nodig hebben, en met de vaststelling dat het allemaal onbetaalbaar wordt. Het gaat dan om geld. Boemen stelt een aantal zaken voor die niet méér geld kosten, en toch een verbetering zouden zijn met meer integratie van de ouderen in de samenleving. “Ouderenzorg begint met ander werk” verder lezen

Onze democratie kàn geen oplossing brengen voor de alomvattende crisis

Oikos

Dirk Holemans

Wat als een gezin een bank was?

Het zijn urgente tijden. De meervoudige crisis waarin het ­land zich bevindt overstijgt de gewone bandbreedte aan politieke ideeën en beleids­maatregelen, schrijft Dirk Holemans

Dirk Holemans heeft natuurlijk gelijk.

De klimaatproblematiek wordt een regelrechte ramp als je de sociale dimensie in rekening brengt.

De kloof tussen “rijk” en arm” was al groeiende. Door de gevolgen van klimaat (en de oorlog) is deze groei explosief geworden: de kloof groeit in een als maar sneller tempo en de diepte wordt hallucinant.

Het klinkt cynisch – maar is er nog wel plaats voor iets anders dan cynisme ? – maar misschien moeten we gaan hopen dat de explosiviteit van de groei ook explosiviteit van bewustzijn bij de bevolking wordt en tot sociale ontploffing leidt. “Onze democratie kàn geen oplossing brengen voor de alomvattende crisis” verder lezen

Vrolijk weer naar school !

Knack

Pieter Van den Bossche

Leraar Latijn, Grieks en filosofie

‘Leerkrachten verdienen meer vertrouwen dan achterdocht, ook wanneer het allemaal even minder vlot loopt’

‘Lesgeven is en blijft de mooiste job ter wereld, maar vraagt bloed, zweet, soms tranen en steevast tonnen geduld’, schrijft leerkracht Pieter Van den Bossche, die het na bijna twintig jaar in het vak tijd vindt om enkele puntjes op de i te zetten

Ik vind dat mooi: de manier waarop deze leraar spreekt over zijn collega’s en over zijn leerlingen.

Om de een of andere onnaspeurlijke reden staan mijn mijn beste vrienden in het onderwijs en het is opvallend hoe snel die over hun job beginnen als ze onder mekaar zijn. Neen, die laten hun werk niet los als ze de schoolpoort achter zich dicht trekken. Die mensen zijn intens geëngageerd. Even opvallend is hun bekommernis om hun leerlingen.

Maar ze zijn niet (meer) gelukkig in hun onderwijs. Ze hebben het gevoelen dat ze vechten tegen de bierkaai. “Vrolijk weer naar school !” verder lezen

Chicago aan de Schelde

De Wereld Morgen

Lieven De Cauter

Chicago aan de Schelde

Filosoof, dichter en activist Lieven De Cauter fileert het discours van de burgemeester van Antwerpen over het drugsprobleem in zijn stad en herleidt het tot zijn ware dimensie. “Het is altijd iemand anders zijn schuld. Hijzelf blijft volharden in de boosheid.

Het is spijtig dat Lieven De Cauter zich leent tot een persoonlijke aanval op De Wever met zijn verwijzing naar het beeld dat nuanceloze anti-NV-Aers ophangen van de Wever als iemand die altijd anderen de schuld geeft.

Of De Wever altijd anderen de schuld geeft is in dit thema niet terzake.

Het gaat om de vraag welke houding we als samenleving moeten/kunnen/mogen aannemen tegen genotsmiddelen en meer speciaal tegenover bepaalde verslavende genotsmiddelen.

De Wever kiest er voor om sommige genotsmiddelen maatschappelijk te aanvaarden (alcohol) en andere niet (cocaïne, hasj). Zijn tweede keuze volgt uit de eerste: de war on drugs. “Chicago aan de Schelde” verder lezen