Christenen, vergeten slachtoffers

Logia

Kurt Leuridan

‘Christenen in Gaza, de verborgen slachtoffers’

Nu de raketten jammer genoeg weeral heen en weer vliegen tussen Israël en Gaza is er terecht mondiaal protest over dit lang aanslepend conflict. Ik waag me niet aan een column omtrent wie begonnen is en wie zich momenteel verdedigt. Hiervoor is het conflict veel te ingewikkeld. Er zijn te veel partijen met boter op het hoofd en ik ben tenslotte slechts een Europeaan

Nogal wat van onze verlichte linksen haken af als ze het woord christen horen. Bij een aantal moet ik al blij zijn als ze afhaken. Want als ze inhaken komt uit hun mond enkel vuile praat.

Laat me eerst toe te zeggen dat als ik over linksen praat, ik het eigenlijk heb over nep linksen. Over mensen die denken dat ze links zijn als ze “Baas in eigen buik krijsen” of eisen dat ik pis onder de douche om het milieu te redden. Maar daar ga ik hier verder niet op in. Ik zeg het gewoon om te antwoorden op de mensen die me rechts noemen omdat ik het over linksen heb.

Die linksen zijn natuurlijk ongelovig. Ook dat hoort blijkbaar tot het narcistische zelfbeeld: een linkse moet ongelovig zijn. Dat soort ongelovigen heeft er dan geen enkel probleem mee om de meest idiote argumenten boven te halen om te bewijzen dat gelovigen op zijn minst dom, maar veel erger nog: aanhangers zijn van een wrede, gewelddadige ideologie.

Ze slagen er in om een wrede, gewelddadige ideologie van nu goed te praten door te wijzen op kruistochten, inquisitie… uit de Middeleeuwen en op  teksten uit het Oude Testament. Daarbij worden ze op geen enkele manier gehinderd door kennis van het lezen en interpreteren van deze teksten.

Van mij mag je me dom noemen, omdat ik gelovig ben. Maar  probeer dan tenminste om je eigen domheid niet uit te dragen zoals een voetbalbelg zijn triestige vlag. Ik hou er niet van als mijn vijanden zich belachelijk maken. Wat heb ik aan belachelijke vijanden ? Ik maak ze liever zelf belachelijk.

En dus: ja, Leuridan heeft gelijk: het is een schande dat in Brussel niet de Palestijnen, maar Hamas en via Hamas een agressieve islam worden gesteund door schreeuwlelijkers die op standbeelden klimmen om beroep te doen op mijn menselijk mededogen door te wijzen op dode kinderen, terwijl ze zelf geen enkel mededogen hebben met andere dode kinderen die niet tot hun eigen volk eerst behoren. En de linkse ongelovigen doen daar vrolijk aan mee.

Ik heb in eerdere blogs uitdrukkelijk de bezettings- en uitzettingspolitiek van Israël aangeklaagd. Maar moet ik mezelf nu van naïviteit beginnen te beschuldigen als ik zie dat de mensen die de Palestijnen steunen dezelfden zijn als zij die in het Midden-Oosten de christenen hebben weggejaagd, en ze hebben vermoord als ze niet snel genoeg vertrokken ?

Het christendom is ontstaan in het Midden-Oosten. Maar sinds Mohammed het bevel heeft gegeven om op te rukken naar Jerusalem en verder naar Noord-Afrika zijn de christenen systematisch verdreven of vermoord overal waar de islam de overhand haalde.

De laatste tientallen jaren is het proces versneld en tegenwoordig is het christendom er bijna totaal verdwenen. 

Nu mag je van mij vinden dat het niet erg is dat het christendom verdwijnt. Iedereen heeft recht op zijn domheid. Maar het gaat hier niet over het christendom, maar over christenen: mannen, vrouwen, kinderen… uit hun huizen gezet, weggejaagd, vermoord. Welnu, dàt is wél erg !

Kijk, dat is het verschil tussen die nep linksen en mij: ik vind het even erg dat Palestijnen uit hun huizen worden gezet, als dat dat christenen overkomt. Maar de nep linksen zijn selectief in hun verontwaardiging.

En weet je vanwaar dat verschil komt ?

Ik ben gelovig en die nep linksen niet.

Als christen moét ik begaan zijn met het lot van sukkelaars en mensen die onrecht ondergaan. Daarbij heb ik geen onderscheid te maken: het gaat over àlle lijdenden.

Vorige week vierden de christenen Pinksteren. Het hoort tot de kernboodschap van Pinksteren dat de lijdende Jezus symbool is van de lijdende mens. Niet enkel van de christelijke lijdende mens, maar van àlle lijdende mensen.

Nep linksen zijn niet gedreven door een geloof, maar door een ideologie. Een ideologie is een geheel van ideeën, opvattingen, meningen.

Het religieuze geloof heeft als basiseigenschap dat het gaat over transcendentie; over het overstijgende; over het mij overstijgende. De Hemelvaart laat me opstijgen zodat ik mijn eigen kleinheid ervaar, en terwijl ik me openstel voor de transcendentie kom ik open voor het grotere.

Ja natuurlijk lukt dat nooit echt helemaal. Maar door een kleine opening kan sterk licht stralen.

Wie vast zit in een ideologie, zit vast in gedachtenconstructies op het niveau van het plat aardse denken. Zijn geest stijgt niet op naar de hemel, maar blijft hangen zoals de mist boven een moeras. Mist verduistert het licht.

Het scheppingsverhaal in het boek Genesis begint zo:

In het begin schiep God hemel en aarde. De aarde was nog woest en doods, en duisternis lag in de oervloed, maar Gods geest zweefde over het water.

God zei: “Er moet licht komen”, en er was licht. God zag dat het licht goed was… 

Wie God, de transcendentie, ontkent, laat de aarde woest en doods en in duisternis. Dàt is de wereld van de ideoloog. Of gewoon van de mens die denkt dat hij met zijn ideeën tot verlichting kan komen.

Als ik mezelf ernstig neem, moet ik nu mijn agressiviteit tegenover nep linkse ideologen intomen en mededogen tonen. 

Dat doe ik graag. Ik geef graag toe dat ook nep linkse ongelovige ideologen bij de sukkelaars horen waarvoor ik moet opkomen.

Neen, ernstig: ik kan niemand verwijten dat hij ongelovig is. Ik ken ongelovigen waar ik een oneindig respect voor heb. Ik kan mensen enkel oproepen om hun ideeën ook eens richting openheid voor transcendentie te sturen en hopen dat hen dat lukt.

Maar ik moet niet zwijgen over wat christenen overal in de wereld overkomt en waarover de nep linkse ideologen wél zorgvuldig hun vuile mond houden.

 

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *