Het militaire budget: de ambitie van De Croo en de lafheid van Vivaldi

Uitpers

Ludo De Brabander

Regering beslist tot ongeziene stijging van het defensiebudget

De regering heeft beslist om het militaire budget op te trekken naar 2% van het BBP tegen 2035. Een dergelijke stijging is om verschillende redenen historisch te noemen, in de negatieve zin van het woord dan

Ludo De Brabander is een brave mens en wil de beesten niet bij hun naam noemen. Ik wel.

De eerste afschuwelijke schuldige is Alexander De Croo die naar de Navo-top wil met die 2% om daar goede punten te halen voor zijn ambitie om secretaris-generaal van de Navo te worden.

Ik begeef me nu op glad ijs, maar ik begin echt te denken dat hij Wilmès als minister van Buitenlandse Zaken naar haar zieke man heeft gejaagd, precies omwille van die persoonlijke ambitie. Normaal zou Wilmès zijn vervangen door een andere minister van Buitenlandse zaken. Maar neen: De Croo is dat ministerie gaan combineren met zijn premierschap. Daar is van specialisten toen kritiek op gekomen, maar daar heeft De Croo zich niets van aangetrokken en die kritiek is ook heel snel gaan liggen. Vraag: hoe komt het dat die specialisten zo snel hun staart hebben ingetrokken ? 

Doordat hij ook minister van Buitenlandse Zaken werd kon De Croo op kosten van de belastingbetaler overal in de wereld acte de présence geven en gaan ronselen voor zijn ambitie. Dat is zo ver gegaan dat er in de regering protest kwam omdat De Croo in het buitenland zat als er beslissingen moesten worden genomen. De bevolking heeft zeker meer dan een week langer dan nodig rondgelopen met covidmaskers op het openbaar vervoer omdat De Croo er niet was. 

Oorspronkelijk werd eerst Wilmès genoemd als kandidaat secretaris-generaal van de Navo, maar zij bleek al snel geen kans te maken. De Croo is dan op die kar gesprongen. De vraag is dan: wat heeft De Croo beloofd aan Wilmès om haar zover te krijgen dat ze haar zieke man ging verzorgen. Ondertussen viel de hele wetstraat in hypocriet jankende katzwijm over zoveel menselijke opoffering door Wilmès.

Blijft natuurlijk de vraag waarom socialisten en groenen hebben ingestemd met die militaire miljarden. In feite plegen ze een schandelijk verraad van hun pacifistische strekkingen. (Over de Cd&V moeten we het in dat verband niet hebben. Die partij is  bereid tot alle verraad omwille van de macht.)

De compensaties die de socialisten en de groenen zogezegd hebben afgedwongen betekenen niets. Als ze al iets betekenen dan enkel voor de eigen wapenhandelaars.

Daar spelen natuurlijk de Walen in mee, want de Waalse regering is volle eigenaar van de Fabrique Nationale d’ Armes de Guerre, de Herstal. De winsten van die wapenfabriek gaan dus volledig naar de Waalse staat.

Overigens is die Waalse staat door de Raad van State veroordeeld wegens leveringen aan Soedie-Arabië dat die wapens inzet in de verschrikkelijke genocide In Jemen. Veel gevolgen heeft die veroordeling niet. Er zijn genoeg achterpoortjes.

Het zal wel zijn dat Di Rupo verklaart dat Wallonië er goed voorstaat: hij rekent op een gedeelte van die militaire miljarden via zijn wapenfabriek.

De groenen krijgen in feite niets. Waarom gaan ze dan mee in de ambitie van De Croo ?

De reden is duidelijk: heel het verhaal is een déjà vu. Het is een herhaling van Michel die zijn regering liet vallen over het Marrakeshpact om in de kont van Macron te kruipen en zo door diens steun voorzitter van Europa te worden.

De groenen gaan er van uit dat ook De Croo bereid is om de regering te laten vallen voor zijn persoonlijk geluk en dat zou voor hen natuurlijk een ramp zijn. Want verkiezingen op dit ogenblik zouden een totale verschrompeling van de groene partij betekenen. Daarbij zijn de groenen ook rabiate royalisten en die verkiezingen zouden nu het opdoeken van belgië serieus dichterbij brengen. 

Het kan natuurlijk ook zijn dat ze onder de tafel van De Croo de belofte hebben gekregen dat de kerncentrales toch sluiten. Het excuus is in de maak: de eisen van Engie. Vergeet niet dat De Croo de onderhandelingen met Engie naar zich toe heeft getrokken om Tinne te controleren die hij niet vertrouwt. Ondertussen liggen de kaarten anders. Maar hij zit wel aan de knop.

Het is allemaal plat opportunisme en eigenbelang waarbij het belang van de burger wordt opgeofferd. Dit is toch heel duidelijk: de belgische industrie is gewoon niet bekwaam om die miljarden op te brengen en dus zullen ze een verarming van de gewone belg betekenen. Maar dat deert dikbetaalde partijvoorzitters en ambitieus krapuul natuurlijk niet.

Wil iemand me eens uitleggen waarom belgië, puur militair gezien, een leger nodig heeft ? En waarom het lid van de Navo moet zijn ? Wie gaat ons binnenvallen ? De Hollanders, Fransen, Duitsers… Luxemburgers ? Gaan de Engelsen ons via de zee overweldigen ? Wie ons wil binnenvallen zal door Frankrijk of Duitsland moeten. Gaan die landen die vijand – de Rus ! – vrije doorgang geven om ons te bezetten omdat we niet met hen meevechten ? 

Voor landsverdediging is het belgische leger in de huidige geopolitieke context totaal overbodig. 

Natuurlijk is het niet zo simpel: door zijn ligging heeft belgië geen leger nodig, maar tegelijkertijd kan het ook niet zo maar neutraal zijn, want, bijvoorbeeld de Antwerpse haven, is van cruciaal belang voor de logistiek van de Navo. Als belgië uit de Navo zou treden zou het zeker te maken krijgen met Amerikaanse sancties en boycot. Frankrijk en Duitsland zouden door de VS gedwongen worden om hun handel met ons stop te zetten. De belgische economie zou instorten.

Principieel ben ik overtuigd voorstander om uit de Navo te stappen, maar ik kan begrijpen dat dit niet dadelijk haalbaar is. Het zegt alles over de misdadige wereld waarin we leven. Maar die wereld is er nu eenmaal.

Maar dat belgië niet zo maar uit de Navo kan stappen wil nog niet zeggen dat het enthousiast, met grote overtuiging en alle middelen deel moet nemen aan de militaristische orgie.

Wie de belangen van de belgische burger verdedigt zal op zoek gaan naar het uiterste minimum aan inspanningen om zonder veel problemen toch lid te kunnen blijven van de Navo.

Het is precies dàt wat nu niet gebeurt. Integendeel. En de enige reden waarom de belangen van de burger worden opgeofferd is de ambitie van Alexander De Croo en de lafheid van de andere partijen van Vivaldi. 

 

Een reactie achterlaten

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.