De toekomst van de arbeidersbeweging

LSP

Geert Cool

Falend systeem zorgt voor falende politici. Arbeidersbeweging moet politieke eisen verdedigen door strijd

Alle regeringen in ons land staan zwak en zijn verdeeld. Na de ergste zorgcrisis in decennia, die bovendien nog niet afgelopen is, volgen de andere crises elkaar in razendsnel tempo op. Het hele systeem kraakt langs alle kanten en de traditionele politici hebben er geen antwoord op, of alleszins geen dat ook maar een beetje tegemoet komt aan de noden van de meerderheid van de bevolking. De tekorten en toenemende sociale spanningen maken dat gebrek aan antwoord enkel duidelijker

Woord vooraf.

Vele mensen gruwen van het woord communisme. Ze denken daarbij automatisch aan de triestig-grijze Sovjet-Unie, aan de massamoordenaar Stalin… Als ik het woord communisme hier gebruik refereer ik in de eerste plaats naar een niet-kapitalistische samenleving. Soms in de context van het marxisme, maar zonder de concrete perverse invulling ervan in Rusland.

De LSP is een Trotskistische partij. Gezien het feit dat Stalin Trotski heeft laten vermoorden, kunnen de LSP-ers maar beter de PVDA goed in het oog houden en zorgen voor voldoende wapens in huis, want de PVDA behoort tot de ideologie van Stalin. Grapje. “De toekomst van de arbeidersbeweging” verder lezen

Het Waalse socialisme: een schande voor links

Doorbraak

Ignace Vandewalle

Wallonië: zorgenkind of belastende Siamese tweeling?

Wie kersen eet met de PS krijgt de pitten in zijn aangezicht gespuwd ‘Gallia est omnis divisa in partes tres‘, of vrij vertaald: ‘Gallië is in zijn geheel verdeeld in drie delen.’ Dit waren de eerste woorden uit De Bello Gallico van Julius Caesar. Hij gaat verder met te zeggen: ‘Zij verschillen onderling op het gebied van taal, instellingen en wetten.’ Alhoewel historisch en ruimtelijk Gallië België niet is, moeten we vaststellen dat in ons land de verdeelde eenheid al meer dan 2000 jaar bestaat. Een verdeelde eenheid die erodeert door een ideologisch spagaat tussen Vlaanderen en Wallonië

Jullie weten dat voor mij belgië zo snel mogelijk moet opgedoekt worden. Het is een land dat nooit had mogen bestaan, omdat het er nooit in zat dat het een land zou worden.

Dat “we” het toch goed hebben is geen argument: dit artikel van Ignace Vandewalle toont mooi aan dat er geen “we” is: er is Vlaanderen en er is Franstalig belgië en in Franstalig belgië hebben veel te veel mensen het niét goed. “Het Waalse socialisme: een schande voor links” verder lezen

Vooruit ? Ja ! Maar waar naar toe ?

Sampol

Wim Vermeersch

Wordt Vooruit aantrekkelijk voor jongeren?

De poging van Conner Rousseau om een jonger, minder politiek geëngageerd electoraat aan te spreken verdient (meer) respect.

Van de ene kant moet een mens in deze triestige tijden gelukkig zijn met elke % winst van een al is het maar een klein beetje sociale partij, of zelfs van wat socialere fracties in overigens kapitalistisch geörienteerde partijen.

Daarmee houdt mijn tevredenheid dan ook op. Daar verandert de winst van Vooruit niets aan.

Er zijn verschillende bedenkingen die niet optimistisch stemmen.

Om te beginnen is de vooruitgang van Vooruit niet te danken aan de inhoudelijke standpunten van Rousseau, doch enkel aan zijn geslaagde personencultus. Ik hou niet van personencultus. Ik snuif dan fascisme. “Vooruit ? Ja ! Maar waar naar toe ?” verder lezen

Fascistisch socialisme

Doorbraak

Ora Chardon

Fascisme vandaag

Gevaren van fascisme zijn niet geweken Fascisme kan ook in het huidige digitale tijdperk, in een andere gedaante, de kop opsteken.

Laat me beginnen met te stellen dat ik het fundamenteel eens ben met de visie van Ora Chardon dat er tegenwoordig ook een ander fascisme de kop opsteekt dan dat van het vlaams blok. Daarmee bedoel ik dat je in het vlaams blok inderdaad fascisme vindt, maar dan in een samengebalde vorm naar het Duitse model van toen.

Ja, ik weet dat nogal wat mensen die vlaams blok stemmen dat niet graag horen en niet willen zien. Ik begrijp hen en veroordeel hen niet, maar ik kan enkel schrijven vanuit mijn visie.
Er is dus in onze samenleving een sluipend fascisme aanwezig dat niet als zodanig erkend wordt. Het is nog maar de vraag of het in de huidige samenleving wel anders kàn. Dat klinkt verschrikkelijk, maar het is juist omdat dat zo is, dat ik op zoek ben moeten gaan naar Eutopia.* “Fascistisch socialisme” verder lezen