Links knock-out. Niet alleen in Brazilië !

Uitpers

Francine Mestrum

Brazilië: Links knock-out

De overwinningsroes van links begon vrij vroeg op zondagavond 2 oktober. De resultaten uit het buitenland kwamen binnen en nagenoeg overal won Lula met vlag en wimpel. Een paar uitzonderingen, zoals Japan, Israël, Oost-Timor. Uiteraard betekende dit alles zo goed als niets. De stemmen uit het buitenland tellen voor minder dan één procent van het totaal

Van mij mag je stellen dat de uitslag van de verkiezingen in Brazilië je niet interesseert. Ver van mijn bed, nietwaar ? Nochtans: Brazilië wordt een belangrijk land bij de vorming van de bondgenootschappen als de oorlog van de VS met China, dichterbij komt. Ook onze oorlog, want onze Europese en nationale leiders hebben ons gedegradeerd tot kanonnenvlees in dienst van de VS.

Maar Francine Mestrum heeft het over iets anders: ze vraagt zich af hoe het mogelijk is dat een land in zo diepe crisis, met zoveel armoede toch kiest voor een liberaal regime ? Zou je niet verwachten dat armoede de mensen naar links drijft ? Lees verder “Links knock-out. Niet alleen in Brazilië !”

Ter verdediging van Conscience en als aanval op de tot wokers verworden zich links wanenden

Streven

Ludo Abicht

Recensie: Het slechte geweten van Vlaanderen. Nationalisme, racisme en kolonialisme in de tijd van Hendrik Conscience  

Kevin Absillis doceert Nederlandstalige literatuur en literatuurwetenschap aan de Universiteit Antwerpen. Hij publiceerde onder meer een studie over het uitgevershuis van Angèle Manteau en bezorgde edities van Pallieter van Timmermans en De verwondering van Claus. Hij is geen polemist of ideoloog van om het even welke cultureel-politieke factie, wat niet belet dat hij met zijn nieuwe boek over Hendrik Conscience en de recente receptie van diens werk een aantal bekende Vlaamse schrijvers en scribenten serieus tegen de haren in zal strijken

Het is niet moeilijk: voor een aantal zich links wanenden is alles wat Vlaams is des duivels, en dus moet ook Conscience er aan geloven. Ondertussen moet het ons van zich links wanenden niet verwonderen dat ze bedrog en leugens normaal vinden. Zeker als ze de belgicistische toer op gaan, hebben ze er een patent op. Lees verder “Ter verdediging van Conscience en als aanval op de tot wokers verworden zich links wanenden”

De dodentocht en de paraplu

Knack

Wim Derave

‘De Dodentocht mag zijn naam geen eer aandoen’

‘Gek genoeg is niet een tekort aan water en de uitdroging het probleem tijdens intensief sporten, maar net het tegenovergestelde’, schrijft professor Wim Derave, die een aantal bedenkingen formuleert bij het inkorten van de Dodentocht

Vwala, iemand die het kan weten aan het woord. Hij néémt het woord. Ik vind dat mooi. Er zijn nog veel anderen die het ook weten, maar die hun mond houden.

Laat me eerst benadrukken dat ik 100 km wandelen nonsens vind en dat er iets mis is met mensen die dat als een uitdaging zien. 

Extreme sportprestaties zijn voer voor mentaal gestoorden; mensen met een onbedwingbare drang  om zichzelf te bewijzen. Ze denken dat ze wilskrachtig zijn, maar echte wilskracht zou er bij hen in bestaan dat ze die onbedwingbare drang overwinnen. Lees verder “De dodentocht en de paraplu”

Van Rerum Novarum naar échte solidariteit

Knack

Bruno Spriet

‘Engagement in tijden van koopkrachtverlies: we hoeven niet alles over te laten aan de overheid’

‘Ik zie dat mensen in mijn wijk niet meer toekomen op het einde van de maand, terwijl mijn gezin wel nog comfortabel leeft. De overheid zou zeker effectievere keuzes kunnen maken, maar ook ik draag hierin een verantwoordelijkheid’, schrijft Bruno Spriet van Logia

Bruno Spriet is een theoloog. Het siert hem dat hij tussen de gewone mensen leeft (theologen zijn geen gewone mensen) en met hen meeleeft. Dat is voor een theoloog niet evident. Het is ook de normaalste zaak van de wereld dat hij zich laat inspireren door Rerum Novarum en de sociale leer van de katholieke kerk.

Ik waardeer die sociale leer. Rerum Novarum is een belangrijke gebeurtenis geweest in onze sociale geschiedenis. Lees verder “Van Rerum Novarum naar échte solidariteit”

De toekomst van de arbeidersbeweging

LSP

Geert Cool

Falend systeem zorgt voor falende politici. Arbeidersbeweging moet politieke eisen verdedigen door strijd

Alle regeringen in ons land staan zwak en zijn verdeeld. Na de ergste zorgcrisis in decennia, die bovendien nog niet afgelopen is, volgen de andere crises elkaar in razendsnel tempo op. Het hele systeem kraakt langs alle kanten en de traditionele politici hebben er geen antwoord op, of alleszins geen dat ook maar een beetje tegemoet komt aan de noden van de meerderheid van de bevolking. De tekorten en toenemende sociale spanningen maken dat gebrek aan antwoord enkel duidelijker

Woord vooraf.

Vele mensen gruwen van het woord communisme. Ze denken daarbij automatisch aan de triestig-grijze Sovjet-Unie, aan de massamoordenaar Stalin… Als ik het woord communisme hier gebruik refereer ik in de eerste plaats naar een niet-kapitalistische samenleving. Soms in de context van het marxisme, maar zonder de concrete perverse invulling ervan in Rusland.

De LSP is een Trotskistische partij. Gezien het feit dat Stalin Trotski heeft laten vermoorden, kunnen de LSP-ers maar beter de PVDA goed in het oog houden en zorgen voor voldoende wapens in huis, want de PVDA behoort tot de ideologie van Stalin. Grapje. Lees verder “De toekomst van de arbeidersbeweging”

Het Waalse socialisme: een schande voor links

Doorbraak

Ignace Vandewalle

Wallonië: zorgenkind of belastende Siamese tweeling?

Wie kersen eet met de PS krijgt de pitten in zijn aangezicht gespuwd ‘Gallia est omnis divisa in partes tres‘, of vrij vertaald: ‘Gallië is in zijn geheel verdeeld in drie delen.’ Dit waren de eerste woorden uit De Bello Gallico van Julius Caesar. Hij gaat verder met te zeggen: ‘Zij verschillen onderling op het gebied van taal, instellingen en wetten.’ Alhoewel historisch en ruimtelijk Gallië België niet is, moeten we vaststellen dat in ons land de verdeelde eenheid al meer dan 2000 jaar bestaat. Een verdeelde eenheid die erodeert door een ideologisch spagaat tussen Vlaanderen en Wallonië

Jullie weten dat voor mij belgië zo snel mogelijk moet opgedoekt worden. Het is een land dat nooit had mogen bestaan, omdat het er nooit in zat dat het een land zou worden.

Dat “we” het toch goed hebben is geen argument: dit artikel van Ignace Vandewalle toont mooi aan dat er geen “we” is: er is Vlaanderen en er is Franstalig belgië en in Franstalig belgië hebben veel te veel mensen het niét goed. Lees verder “Het Waalse socialisme: een schande voor links”

Vooruit ? Ja ! Maar waar naar toe ?

Sampol

Wim Vermeersch

Wordt Vooruit aantrekkelijk voor jongeren?

De poging van Conner Rousseau om een jonger, minder politiek geëngageerd electoraat aan te spreken verdient (meer) respect.

Van de ene kant moet een mens in deze triestige tijden gelukkig zijn met elke % winst van een al is het maar een klein beetje sociale partij, of zelfs van wat socialere fracties in overigens kapitalistisch geörienteerde partijen.

Daarmee houdt mijn tevredenheid dan ook op. Daar verandert de winst van Vooruit niets aan.

Er zijn verschillende bedenkingen die niet optimistisch stemmen.

Om te beginnen is de vooruitgang van Vooruit niet te danken aan de inhoudelijke standpunten van Rousseau, doch enkel aan zijn geslaagde personencultus. Ik hou niet van personencultus. Ik snuif dan fascisme. Lees verder “Vooruit ? Ja ! Maar waar naar toe ?”

Fascistisch socialisme

Doorbraak

Ora Chardon

Fascisme vandaag

Gevaren van fascisme zijn niet geweken Fascisme kan ook in het huidige digitale tijdperk, in een andere gedaante, de kop opsteken.

Laat me beginnen met te stellen dat ik het fundamenteel eens ben met de visie van Ora Chardon dat er tegenwoordig ook een ander fascisme de kop opsteekt dan dat van het vlaams blok. Daarmee bedoel ik dat je in het vlaams blok inderdaad fascisme vindt, maar dan in een samengebalde vorm naar het Duitse model van toen.

Ja, ik weet dat nogal wat mensen die vlaams blok stemmen dat niet graag horen en niet willen zien. Ik begrijp hen en veroordeel hen niet, maar ik kan enkel schrijven vanuit mijn visie.
Er is dus in onze samenleving een sluipend fascisme aanwezig dat niet als zodanig erkend wordt. Het is nog maar de vraag of het in de huidige samenleving wel anders kàn. Dat klinkt verschrikkelijk, maar het is juist omdat dat zo is, dat ik op zoek ben moeten gaan naar Eutopia.* Lees verder “Fascistisch socialisme”