Gemeenschapsdienst ? Ja, maar…

LSP

Gemeenschapsdienst? Als er werk is, zorg dan voor deftige contracten en lonen!

Het stond al in het Vlaams regeerakkoord waarbij de hete aardappel van verplichte gemeenschapsdienst voor werklozen naar CD&V-minister Crevits werd doorgeschoven. Deze week kwam Crevits effectief met een voorstel. Het werd ingepakt als een maatregel om werklozen te helpen en er werd zelfs een aalmoes van 1,3 euro per uur tegenaan gegooid. Het is echter niet omdat je een slecht voorstel zo probeert te verpakken dat het minder slecht wordt. Onze mening blijft klaar en duidelijk: als er werk is, zorg dan voor degelijke arbeidsvoorwaarden en bijhorend loon. Welke gemeente zal nog eigen personeel aanwerven als het beroep kan doen op quasi gratis dwangarbeid door ‘werklozen’? En ben je nog ‘werkloos’ als je ervoor moet werken? Hieronder een reactie door een delegee

Wel, laat me nu maar even met plezier de rechtse zak uithangen.

Ik ben voor verplichte gemeenschapsdienst.

Alles wat Crevits, andere politiekers of links ratten er over vertellen interesseert me niet. De idee is simpel: van iedereen die daartoe bekwaam is, mag je verwachten dat hij meewerkt aan de opbouw van de samenleving in de mate van zijn mogelijkheden. Of is dat geen linkse idee ? Gaat een linkse me daarin tegenspreken ?

Ik laat nu even zieke mensen en mensen die door handicap of leeftijd niet bekwaam zijn buiten beschouwing. Wie niet kan bijdragen tot de opbouw van de samenleving door reguliere arbeid, moet dat, in de mate van zijn mogelijkheden, doen door gemeenschapsdienst. Of liever: samenlevingsdienst, want gemeenschap en samenleving vallen niet samen. Als je die laat samenvallen, verzeil je in het nationalisme.

De fundamentele fout die deze linksen maken, bestaat er in dat ze meegaan in de kapitalistische logica waarin arbeid enkel bedoeld is als meerwerking aan de winstcreatie van de kapitalist waar dan een inkomen voor de werker tegenover staat. Lees verder “Gemeenschapsdienst ? Ja, maar…”

Van flitspalen naar zorg met twee snelheden

LSP

Neoliberaal surrealisme: privatisering boetes bedreigt verkeersveiligheid

Verschillende gemeenten besteden verkeersboetes uit aan het private bedrijf TaaS (Trajectcontrole-as-a-Service). Dat bedrijf installeert trajectcontroles, stelt overtredingen vast, laat de gemeente de boetes innen en krijgt zelf 24 euro per overtreding. Daarbij wordt meer winst geboekt als er meer overtredingen zijn, kortom als er sneller gereden wordt. TaaS vraagt gemeenten daartoe onder meer om geen verkeersremmers te installeren

Wel ja, ik ben voor trajectcontroles en tegen verkeersdrempels. Als trajectcontroles er toe kunnen leiden dat al die verkeersdrempels verdwijnen, mag ons heel wegennet van mij onder trajectcontrole komen.

De linksen die aanklagen dat de privé-beheerder van de trajectcontroles eist dat de drempels verdwijnen, hebben ten gronde dus ongelijk ! Die drempels mogen en moéten weg !

Zijn verkeersovertredingen een melkkoe voor de overheid ? Mensen die zich zo weinig mogelijk aantrekken van de verkeersregels pakken daar graag mee uit. Ik ben het echter eens met de verdedigers van controle van het verkeer als ze stellen dat die koe heel gemakkelijk droog te leggen is:  volg gewoon de regels.

Dat is het grappige: de controles komen er omdat er veel te veel idioten hun eigen leven en dat van anderen in gevaar brengen door onverantwoord gedrag. Het zijn dan juist de mensen die oorzaak zijn van de controles die er tegen in opstand komen. Neen, de menselijke dwaasheid kent geen grenzen. Lees verder “Van flitspalen naar zorg met twee snelheden”

Van de boycot van Amazon naar de opbouw van een nieuwe beweging

Uitpers

Francine Mestrum

Platformbedrijven: Reguleren of Boycotten?

‘Amazon! Bij die misdadigers koop ik nooit iets!’ of ‘AirBnB, ze maken onze steden kapot!’ ‘Wat!? Gebruik jij soms Uber!’ Ja, ik gebruik soms Uber

Francine Mestrum heeft het hart op de juiste plaats. Blijkbaar heeft ze een gewetensprobleem: als ik weet dat arbeiders uitgebuit worden, mag ik dan nog kopen bij bedrijven die die arbeiders uitbuiten ? Mag Francine een Ubertaxi nemen ?

Het siert haar dat ze daar een probleem mee heeft. Er zijn twee soorten mensen die er geen problemen mee hebben: de asocialen die enkel aan hun eigen portemonnee denken en de activisten die stoppen met denken als er ergens onrecht of discriminatie opduikt en zich laten leiden door hun reptielenbrein dat hen beveelt om aan te vallen.

Over die asocialen moet ik het niet hebben. Als asocialiteit aangeboren en erfelijk was, zou ik pleiten voor sterilisatie. Maar zo simpel schijnt de wereld niet in mekaar te zitten.

Wat die activisten betreft: ik weet dat het hopeloos is om met denkwerk en argumenten af te komen, precies omwille van dat reptielenniveau, maar er zijn ook wel mensen die ergens tussen in zwalpen, en misschien moeten die toch eens bedenken dat het voor de overgrote meerderheid van de werkers van Amazon of Uber nog erger zou zijn, als ze er géén werk zouden hebben.

Wil dat zeggen dat ik me zo maar moet neerleggen bij het onrecht ? Natuurlijk niet. Daar vindt Francine de juiste weg: zonder de werkers te treffen door een boycot, voert ze wel actie om door regulering tot betere werkomstandigheden en loon te komen. Lees verder “Van de boycot van Amazon naar de opbouw van een nieuwe beweging”

De democratie als excuus voor agressie

De Wereld Morgen

Marc Vandepitte

Joe Biden en de verkrachting van democratie

De Koude Oorlog is de grootste ideologische propaganda uit de moderne wereldgeschiedenis. In de meer dan veertigjarige propagandaslag vormden mensenrechten en democratie de twee hoofdcampagnes. Met de top voor democratie grijpt president Biden terug naar die (k)oude oorlogsretoriek. Wie dacht dat de wereldvrede beter gediend zou zijn met Biden dan met Trump zou wel eens bedrogen kunnen uitkomen

Bij het aantreden van Biden steeg onze linkerzijde op naar euforische hoogtes. De zoveelste illustratie van de ideologische en intellectuele leegt die huidig links bij ons kenmerkt. Maar daar wil ik nu niet op ingaan.

In toepassing van mijn geniale gave om tien jaar voor te zijn op de rest van de mensheid heb ik toen dadelijk gewaarschuwd dat Biden wel eens veel gevaarlijker zou kunnen zijn dan Trump. Nu veel genialiteit was daar eigenlijk niet voor nodig. Wie een beetje de berichtgeving volgde kreeg alle gegevens om Biden te zien als een havik en oorlogsstoker. En het was duidelijk dat hij al van bij de eerste dag van zijn aantreden begonnen was met de voorbereiding van zijn orgastische droom: de oorlog met China. 

Mijn linkse vrienden echter deden wat ze de laatste tijd altijd doen: ze weigerden te zien wat niet in hun failliete ideologische kraam past.

Maar daar wil ik nu niet op ingaan.

Tenslotte gaat het niet zo maar om Biden. Want die door esthetische chirurgie opgeblazen ballon drijft op de wind van het Amerikaans militair-industrieel complex. Voor wie dichter bij huis wil blijven: tel bij die Amerikaanse wapenindustrie ook maar onze Fabrique Nationale d’ Armes de Guerre de Herstal, volledig eigendom van het Waalse gewest. Maar daar wil ik nu niet op ingaan. Lees verder “De democratie als excuus voor agressie”

Over vlinders en gefladder in de wind

MO*

Katrien Liebaut

Over het vlindereffect en de kracht van sociale bewegingen

‘Zelfs de kleinste acties kunnen grote gevolgen hebben’

Wat je doet, doet ertoe. Het is cruciaal je niet te laten verlammen door een gevoel van machteloosheid, ondanks de vele crisissen waar we vandaag met z’n allen voor staan. Die boodschap wil de internationale sociale beweging WSM uitdragen dit eindejaar. Katrien Liebaut van WSM legt in dit opiniestuk uit waarom de ngo het vlindereffect, het idee dat kleine acties grote gevolgen kunnen hebben, zo belangrijk vindt

Van de ene kant heb ik grote bewondering voor al die goedmenende mensen en hun inzet voor een betere wereld. Als ik Katrien Liebaut vergelijk met Alexander De Croo, dan is het verschil zo groot als dat tussen een heilige en een duivel. Nu wil ik van Katrien niet dadelijk een heilige maken. Bij De Croo ligt dat anders…

Maar natuurlijk: na “van de ene kant”, komt ook “van de andere kant”.

Van de andere kant is het voor mij onbegrijpelijk dat die mensen niet inzien dat ze dweilen met de kraan open.

Nu vind ik wel, dat er moet en mag gedweild worden, ook als de kraan open staat. Zonder dat dweilen wordt de boel nog veel erger. Als een zwarte in Afrika slechts enkele dagen proper water te drinken krijgt van zijn vrouw die geen kilometers heeft moeten slepen met kannen en kruiken omdat de NGO in het dorp een put heeft gegraven, dan was het de moeite waard om die put te graven, ook als die zwarte, verzuimt om het pompsysteem te onderhouden als de blanke weldoener elders wel doet.

Maar hoe lang zijn NGO’s die ondertussen multinationals geworden zijn al niet bezig, steeds beter georganiseerd, met steeds meer middelen ? Wil iemand eens berekenen hoeveel euro’s de laatste vijftig jaar via allerlei ontwikkelingsinitiatieven van West-Europa naar Afrika zijn versast ? Lees verder “Over vlinders en gefladder in de wind”

Van online shoppen naar het Rijnlandmodel en terug

Minerva

Dorien Frans en Nadja Dörflinger

Keerzijde van online shoppen: kunnen we de race to the bottom tegengaan?

Online shopping was al voor de uitbraak van Covid-19 enorm populair. Hierdoor zijn de (Europese) logistieke sector en het personeelsbestand het afgelopen decennium enorm gegroeid. Wanneer klanten online bestellen, komt er een complex logistiek proces op gang waarbij verschillende soorten logistiek medewerkers vaak in verschillende landen werkzaam zijn

Rechtuit gezegd: veel nieuws brengt dit artikel niet. Het beschrijft een toestand die al door iedereen gekend is, en rijkt oplossingen aan die er geen zijn. En vooral: het gaat nergens zelfs maar in de richting van de kern van de zaak.

Om te beginnen: wie het kapitalisme aanvaardt, moet zich niet druk maken over het lot van werkmensen in armoe-jobs. Die jobs horen bij het systeem. Binnen het systeem zijn ze onvermijdelijk.

Natuurlijk ben ik voor de vakbonden als het om concrete punten gaat. Elke euro die de vakbonden kunnen afpakken van een grootkapitaal is de strijd waard. Maar het drama van die vakbonden ligt er in dat ze aan de werkmens de indruk geven dat er een sociaal soort kapitalisme mogelijk is, als de vakbond maar sterk genoeg is… Dat is gebakken lucht verkopen.

Een sociaal kapitalisme is per definitie onmogelijk. 

Het kapitalisme wordt gekenmerkt door concurrentie. Dat betekent dat mensen met mekaar moeten strijden. Dat op zich is al asociaal.

Die concurrentie heeft dan nog winst als doel. Winst als persoonlijk bezit. Dat betekent dat wat de winnaar heeft ten koste gaat van de verliezer. Dat is asociaal.

Om te produceren is er arbeid nodig. Maar de arbeider is geen medewerker van de kapitalist, hij is een ondergeschikte; de macht ligt bij de kapitalist en als die de concurrentiestrijd wil winnen moét hij zijn arbeider harder en sneller laten werken tegen een lager loon dan zijn concurrent.  Lees verder “Van online shoppen naar het Rijnlandmodel en terug”

Ouderenzorg, big business

Knack

Anneleen De Bonte

‘Hoe pervers is het dat uitgerekend pensioenfondsen de kwaliteit van zorg voor ouderen ondermijnen?’

‘Investeringsfondsen prijzen enthousiast de veilige investering van zorgvastgoed aan. Maar dat heilige huisje van de goede huisvader-belegger is minder heilig dan gedacht.

Lieve lezers, laat dit maar eens goed doordringen: oude mensen zijn in ons systeem verworden tot pionnen voor winst en verrijking.

Het gaat om wat die oude mensen zelf betalen in hun zorginstelling, maar daarbuiten ook om wat ze zelf tijdens hun leven al betaald hebben aan belastingen, en ook om wat hun kinderen nu betalen aan de staat die de investering van de misdadige kapitalist rendabel maakt.

Want vergis je niet: die private zorginstellingen worden ook nog gesubsidieerd. Precies die subsidie maakt de winst uit voor de kapitalist.

Dat betekent dat ik nu via de belastingen een rijke rijker laat worden die mijn vader de zorg ontzegt waar hij recht op heeft.

Dàt is het kapitalisme.

En neen, dat is geen uitwas van het kapitalisme. En dat is geen kwestie van slechte mensen die rijk willen worden. Het is gewoon het systeem. Lees verder “Ouderenzorg, big business”

Wat moet een linkse met het klimaatprobleem ?

Grenzeloos

Herman Michiel

Een alternatief voor het neoliberaal klimaatbeleid

De meeste commentatoren beschouwen de voorbije klimaatconferentie COP26 in Glasgow in mindere of meerdere mate als een mislukking. De conferentie had de concrete invulling moeten zijn van het klimaatakkoord van Parijs (2015), en had het vertrouwen moeten versterken dat de klimaatopwarming tegen 2050 de 1,5°C niet zou overschrijden. Glasgow is echter grotendeels tot verklaringen en intenties beperkt gebleven

Herman Michiel slaat de spijker op de kop: de top in Glasgow leert het: de klimaattransitie is niet aan de gang.

Stop nu even met je dwaas geraas en laat dit tot je doordringen: de klimaattransitie is niet aan de gang !

Waar is de wakkere burger dan mee bezig als hij pist onder de douche en in weer en wind met zijn fietsje met vallen en opstaan het vlakke land doorkruist, eigendom van Jacques Brel ?

En: hoe is het eigenlijk mogelijk dat zoveel burgers er van overtuigd zijn geworden dat die klimaattransitie nodig is ? Vergis je hierbij niet: de mensen die in de feiten de klimaattransitie verraden, zijn dezelfden als zij die ons voorhouden dat die transitie nodig is en ons een schuldgevoelen aanpraten als we zelf niet enthousiast onze pis ophouden tot het douche-tijd is.

Ja, ik weet natuurlijk ook wel dat de overgrote meerderheid van de klimaat-activisten het oprecht meent. Dat geldt misschien zelfs voor Anuna. Maar waar halen zij hun informatie en wie stuurt hen zonder dat zij dat beseffen ?

Klinkt dat raar ? Mag ik er dan op wijzen dat het IPCC waarop alles steunt, een kapitalistisch, liberale organisatie is van het zelfde kaliber als het IMF of de Wereldbank. Geen enkele linkse heeft een goed woord over voor dat IMF of die Wereldbank, maar als het over het IPCC gaat, is plots alles groene koek en ei. Nochtans is het IPCC onderdeel van dezelfde vereniging als het IMF en de Wereldbank. Lees verder “Wat moet een linkse met het klimaatprobleem ?”

De waarheid in dienst van een Brave New World

Dwarsliggers

Een denkoefening over de politieke en maatschappelijke evolutie

Onlangs werd ik uitgenodigd voor een spreekbeurt over de actualiteit en vooral hoe we naar de huidige maatschappelijke situatie evolueerden. Voor veel toehoorders is die verwarrend, frustrerend ja zelfs beangstigend. Laten we beginnen met de evolutie om aansluitend – aan de hand van concrete voorbeelden – de huidige situatie in beeld te brengen

De denkoefening van de Dwarsligger vraagt wat meer inspanning van de gemiddelde niet al te slimme lezer zoals ik, maar is wel de moeite waard.

Wat te denken van de informatie over het klimaat ?

Rechtuit gezegd: ik weet het niet. Hét grote probleem voor mij is dat ik van de ene kant er niet naast kan dat er véél wetenschappers overtuigd zijn van de juistheid van de IPCC rapporten. Néén, niet alle wetenschappers, maar toch zeker een beduidend aantal. Kan ik die wetenschappers zo maar opzij schuiven ? 

Van de andere kant krijg ik van deze wetenschappers nooit een informatie zoals die van de Dwarsligger. Ze herhalen altijd maar dezelfde mantra’s, maar ik krijg bij hen geen wetenschappelijke  gronding.

Nu mogen die wetenschappers van mij denken dat ik die wetenschappelijke rapporten toch niet kan lezen, maar ik zou toch wat meer willen horen dan: “CO2 is een broeikasgas en de stijging van CO2 veroorzaakt dus opwarming van de aarde”. Controleer jezelf: geraak jij veel verder dan dit soort zinnetjes ?

Wat er ook van zij: na dit artikel op Dwarsliggers zit ik te wachten op een wetenschapper die de beweringen van deze Dwarsligger weerlegt.

Het einde van het betoog van de Dwarsligger is opmerkelijk: er is geen conclusie…

Ik weet niet wat de Dwarsligger weerhoudt om een conclusie te trekken. Maar ik vind het een heikele zaak. Noteer dus maar in hoofdletters dat ik er nog lang niet uit ben, en u mijn oefening geef voor wat ze nu waard is, met de mogelijkheid dat ik morgen iets anders beweer. Lees verder “De waarheid in dienst van een Brave New World”

Het tekort aan arbeidskrachten en de markt

De Wereld Morgen

Nancy Nyffels en Olivier Malay  

Hoe het tekort aan arbeidskrachten opvangen?

Sinds het economisch herstel stellen we een tekort aan arbeidskrachten vast in meerdere sectoren. In de horeca, de transportsector, de dienstencheques en voor bepaalde technische profielen in de industrie vinden werkgevers niet meer voldoende werknemers. Een van de strategieën die de regering vooropstelt om dit tekort op te vangen en om een tewerkstellingsgraad van 80% te bereiken, bestaat in het activeren van de langdurig zieken. Wij denken dat er andere manieren bestaan die efficiënter, rechtvaardiger en duurzamer zijn om tot hetzelfde doel te komen

Maar jongens toch ! Het probleem van die slecht betaalde jobs is toch gemakkelijk op te vangen met een portie illegalen ! Neen, ik meen dat natuurlijk niet. Ik haal enkel aan wat ik linksen heb horen beweren om de open grenzen te verdedigen. Links ? Belachelijk links !

Laat me dat belachelijk links ballonnetje dus maar dadelijk doorprikken: als het links is om werkvolk in te voeren uit armoestreken om hier het werk te komen doen waarvoor het eigen volk de neus optrekt tegen een loon waarvoor dat eigen volk zelfs niet de moeite kan doen om zijn neus op te trekken… dan word ik enthousiast extreem rechts.

Goedkope arbeidskrachten van elders aantrekken om de lonen hier laag te houden lijkt me toch niet echt een links ideaal.

Aan de basis ligt natuurlijk de wet van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt. Zo lang die wet van toepassing is, is er geen echte oplossing voor het probleem dat Nyffels en Malay aanbrengen: het aanbod van goedkope arbeidskrachten is wereldwijd gezien oneindig. In deze geglobaliseerde wereld betekent dit dat Nyffels en Malay kunnen pleiten voor een betere verloning zo veel als ze willen: ze verliezen het pleit: het kapitaal moet maar even roepen dat het onze menselijke plicht is om migranten op te vangen en het overvloedige aanbod is weer verzekerd. Walter Zwinzen zal dan de boodschap van het kapitaal met grote vurigheid overbrengen naar de belachelijk linkse wereld en de kapitalist lacht weer in zijn vuistje. Zwinzen bedoelt het zeker goed en juist daarom is hij belachelijk. Lees verder “Het tekort aan arbeidskrachten en de markt”