De ondraaglijke lichtheid van een Martha

Sampol

Martha Balthazar

Ethisch consumeren is vaak een beetje verdrinken

Ethisch consumeren vraagt tijd en energie. En hoe meer je weet, hoe meer vragen je kan stellen. Hoe meer het voelt als een gevecht tegen de wereld – en dat is het ook

Wat een gezever ! Vraag je aan het einde van je lectuur van dit artikel van geëngageerde Martha af wat je nu eigenlijk hebt bijgeleerd.

Het komt er op neer dat ze het niet weet en dus zo maar wat doet.

Merk ook op dat geëngageerde Martha eigenlijk enkel met zichzelf bezig is. 

Het is nochtans simpel: het gedrag van de consument haalt voor milieu en klimaat niets uit.

Van de rijken moet je niets verwachten.

De overgrote meerderheid van de wereldbevolking – je moét het mondiaal zien – kan het zich niet permitteren. Die mensen zijn al blij dat ze voldoende kunnen kopen als ze het goedkoopste nemen.

Enkel een hogere middenklasse zou de meerkost kunnen dragen, maar ook bij die klasse zal je een meerderheid niet in beweging krijgen, al was het maar omdat inderdaad de reclame ons koopgedrag, algemeen gezien, bepaalt. Dat geldt ook voor de zogenaamde kritische geesten waartoe ik mezelf reken. Reclame is manipulatie wat betekent dat je niet beseft dat je gemanipuleerd wordt. Je kan proberen tot dat besef te komen, maar wie denkt dat hij totaal, of zelfs maar voor een groot deel aan die manipulatie kan ontsnappen, dwaalt: als er op je onderbewuste wordt ingewerkt, is het gewoon onmogelijk om zeker te zijn van je vrijheid. “De ondraaglijke lichtheid van een Martha” verder lezen

Hoe Green is de Green Deal ?

MO*

Hans Wetzels

Krijgt Europa machtige bedrijven mee met klimaatambities?

De grijze schaduw van de Green Deal

Europa moet het groenste continent ter wereld worden, zo wil de Europese Commissie het. Maar de nieuwgevonden ambities voor een duurzaam Europa dreigen nu al te verzuipen in een moeras van bedrijfslobby’s, nationale belangen en druk van de fossiele industrie.

Ik snap het dus niet. Laat me er van uitgaan dat Hans Wetzels een “Groene” is, oprecht begaan met het probleem van het klimaat en geëngageerd voor oplossingen die zich onvermijdelijk afspelen in een economische context. Van bij de aankondiging van de Green Deal stond ik verbaasd te kijken naar het enthousiasme van Groen.

In de eerste plaats moet iedereen toch beseft hebben dat die Green Deal er onmogelijk kan komen, zoals hij gepland is. Iedereen wéét toch dat er ongelooflijk sterke machten omwille van winstbelangen tegenstander zijn.

Groen, Tinne op kop, verspreidt graag hoera-berichten over de vooruitgang van de fossielvrije energie. Dat er vooruitgang is, is onmiskenbaar. Maar ik lees toch overal ook nog berichten over de in werking stelling van nieuwe steenkoolcentrales en de oliemaatschappijen die nog altijd op zoek zijn naar nieuwe olievelden. 

Pak daarbij de enorme investeringen in een vervuilende fossiele brandstof zoals gas… “Hoe Green is de Green Deal ?” verder lezen

Waarom komt de klimaatpolitiek niet op gang ?

Oikos

Dirk Holemans

Klimaatbeleid moet groene en gele hesjes verzoenen

Als we snel een doortastend klimaatbeleid willen, moeten we eerst nagaan welke krachten in de samenleving dat verhinderen, schrijft Dirk Holemans

Voor mijn part is Dirk Holemans te zeker van het klimaatprobleem en de opwarming van de aarde. Maar als iemand me kan overtuigen is hij het. Niet Greta of Anuna, kinderen opgevoerd als propagandamateriaal in de manipulatie. Zeker niet het IPCC, dat als orgaan van de UNO geen enkel vertrouwen waardig is en al evenmin de gilde van wetenschappers met één stem, of zo ’n bedrieger als Van Ypersele, die kandidaat was om voorzitter van het IPCC te worden en daardoor gecompromitteerd is en beter zijn mond zou houden. Als hij daarbij andere wetenschappers die het inhoudelijk niet met hem eens zijn ook nog broodrooft wil ik hem niet meer horen of zien. Die man hoort in de bak.

Maar voor Holemans heb ik dus wél waardering: de man is intellectueel eerlijk. En ik heb geen enkel probleem met mensen die er anders over denken dan ik als ze op een eerlijke manier argumenteren. “Waarom komt de klimaatpolitiek niet op gang ?” verder lezen

Het klimaatactivisme manipuleert ons

Doorbraak

Jan Roel van Rhee

Klimaat: als wetenschappers binnen het IPCC het eens zijn, dan is het per definitie juist

Als expert in beïnvloedende communicatie is Jan Roel van Rhee beducht voor de technieken die klimaatactivisten hanteren. Met sterke propagandacampagnes  leggen ze hun tegenstanders doeltreffend het zwijgen op. Hij noemt het ‘wetenschap-door-consensus’

Laat me beginnen met te zeggen dat ik het niet weet. Weet jij het wel ? Wéét je dat CO2 dé oorzaak is van de opwarming ? Of ben je er van overtuigd ? Mag ik dan weten wié je er van overtuigd heeft ?

En wàt heeft je overtuigd ? De onderzoeken van het IPCC ? Ben jij bekwaam om die te lezen en te begrijpen ? Ik niet.

Ik moet dus geloven wat slimmeren dan ik me proberen uit te leggen.

Wat als die slimmeren mekaar tegenspreken ? Wie moet ik dan geloven ?

Dan komt het ultieme argument naar boven: alle wetenschappers zijn het er over eens.

Dat is pertinent onjuist. Wie me dat zegt geloof ik niet meer. Ik wéét dat er wetenschappers zijn die het IPCC tegenspreken. De klimaatactivisten doen wetenschappers die het met hen oneens zijn graag af als verkocht aan de fossiele brandstoffen industrie. Welnu, je kan niet tegelijkertijd verklaren dat alle wetenschappers het eens zijn en dat er wetenschappers verkocht zijn. Neen, er is dus géén consensus. “Het klimaatactivisme manipuleert ons” verder lezen

Mét gas zal het niet lukken !

MO*

IPS

‘Financiering moet worden omgeleid naar hernieuwbare energie’

Drie grootste economieën zetten CO2-uitstoot decennialang vast China, Japan en de Verenigde Staten hebben hun buitenlandse investeringen voornamelijk gericht op fossiele brandstofcentrales. Dat gaat mogelijk nog tientallen jaren voor schadelijke uitstoot zorgen, wat wereldwijde klimaatactie in het gedrang brengt. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van enkele Amerikaanse universiteiten

Misschien moet Tinne dit eens lezen ? Of neen: ze weet dit al lang. Misschien moet ze dus maar eens stoppen met ons voor te liegen dat haar gascentrales onschuldig zijn.

En even goed moeten de groenen stoppen met Demir te bashen, want hun Tinne is erger. Demir doet misschien niet genoeg in de strijd tegen de klimaatverandering. Tinne boycot die strijd.

Ik heb het in eerdere blogs al aangehaald: momenteel worden er enorme sommen gepompt in de ontwikkeling van gas, zogezegd als alternatief voor vervuilender olie of steenkool. In dit artikel van IPS gaat het over de VS, China en Japan. 

Maar ook Europa doet vrolijk mee. 

Het investeert miljoenen in een nieuwe westelijke pijpleiding voor Russisch gas, Nordstrom. Daarover lees je soms wel iets als Merkel ter sprake komt. Merkel promoot tegen de wil van de VS in die nieuwe leiding met gas vanuit Rusland. 

Waar je in de reguliere media niets over hoort is de nieuwe gasleiding uit Quatar. Ze is de oorzaak van de oorlog in Syrië. “Mét gas zal het niet lukken !” verder lezen

De dictatuur van de klimaatkapitalisten

MO*

Jan Mertens

We hebben nog de unieke kans om een goede voorouder te worden

Luxe is geen opoffering

Wie dacht dat de klimaatcrisis ver weg was, is eraan voor de moeite. Wat daar leek, is misschien wel altijd hier geweest, in onze keuzes, schrijft columnist Jan Mertens. ‘Het wassende water nodigt ons uit om een goede voorouder te worden.

Je hoeft het niet altijd eens te zijn met Jan Mertens om hem te waarderen als een intellectueel eerlijk man/vrouw. ( Ik ben mee met mijn tijd. ) Daarmee heb ik al aangegeven dat ik het ook nu niet helemaal eens ben met hem/haar.

Maar fundamenteel heeft hij wel gelijk: de luxe waarin de meesten van ons leven is nergens voor nodig. Ze maakt ons niet gelukkiger en de planeet kapot. Dat zou ook zonder de klimaatcrisis al duidelijk moeten zijn.

Als mensen gelukkig willen zijn moeten ze bereid zijn om vrijwillig afstand te nemen van luxe. Afstand nemen betekent in deze context een innerlijke vrijheid die nodig is voor diep geluk. Wie die afstand niet kan nemen en zich niets vrijwillig kan ontzeggen wordt slaaf van bezit, genot, aanzien.

Als de luxe waar ik afstand van doe dan ook nog te goede komt aan een minderbedeelde, is het plaatje compleet. “De dictatuur van de klimaatkapitalisten” verder lezen

Voor wie werkt Bart De Wever ?

Knack

Bart Van Craeynest, hoofdeconoom van Voka

‘Een wereld zonder groei dreigt al snel een drama te worden’

‘In bepaalde kringen wordt economische groei afgeschilderd als bron van allerlei kwaad. Daarbij wordt nogal vlot genegeerd welke spectaculaire vooruitgang in welvaart en welzijn gerealiseerd is via economische groei. En die lijn moet doorgetrokken worden met een focus op duurzame en gedeelde groei’, schrijft VOKA-hoofdeconoom Bart Van Craeynest. ‘Er is geen leven zonder groei.

Mag ik de heer Bart De Wever aanraden om zo snel mogelijk een andere werkgever te zoeken ? Ik beschouw zijn uitspraak dat Voka zijn werkgever is als een ironische boutade, maar dat zijn economische  politiek gedirigeerd wordt door Voka lijkt wel duidelijk. Uit deze bijdrage van de hoofdeconoom van Voka blijkt even duidelijk dat Voka niet wordt geleid door grote lichten.

Deze Van Craeynest stelt dat economische groei geen doel op zich is. Welvaart en welzijn zijn dat wel. Wat is dat voor zever ?

Als het over doel gaat, gaat het over menselijke bedoelingen.

Maar als het over de kapitalistische economie gaat, gààt het niet over menselijke bedoelingen. De economie is een systeem dat wetmatigheden volgt. Of er ergens iemand al dan niet economische groei als doel heeft, is totaal irrelevant. De wetten van het systeem maken dat het altijd zo groot mogelijke groei nastreeft.

De belangrijkste wet hierbij is de concurrentie die als motor van het systeem fungeert. De concurrentie verplicht de ondernemer om zo goed koop mogelijk te produceren om de concurrentie op de markt aan te kunnen. Zo goed koop mogelijk produceren houdt in dat er gestreefd wordt om zo veel mogelijk te produceren op zo kort mogelijke tijd. Dat betekent groei, zo veel mogelijk groei. Dat de verliezers van de concurrentiestrijd dan verdwijnen als producent is niet terzake, want ze worden dadelijk door anderen vervangen. Concurrentie leidt tot zo groot mogelijke groei. “Voor wie werkt Bart De Wever ?” verder lezen

“Een oneindig groeimodel past niet op een eindige planeet”

MO*

Simon Dequeker

‘Een oneindig groeimodel past niet binnen een eindige planeet’

Gaat CO2-afvang ons redden van de klimaatopwarming?

De afvang en opslag van CO2 moeten ons redden van de klimaatopwarming. In bijna elk scenario naar een klimaatneutrale toekomst speelt deze technologie een hoofdrol. Toch staat nog niet vast of het economisch haalbaar is om haar in de toekomst in te zetten op grote schaal. Is ons blind geloof in toekomstige technologie terecht? Of leidt dat ons af van de nood aan een snelle en radicale uitstootreductie

Jullie weten dat ik qua klimaat een twijfelaar ben. Mijn reden is simpel: ik ben geen wetenschapper en kàn het dus niet weten. Ik moet mijn denken dus bouwen op wat wetenschappers me vertellen. Daarbij stoot ik op vier problemen. 

Eén: wetenschappelijke kennis is per definitie voorlopig. Ooit waren alle wetenschappers het er over eens dat de aarde plat was.

Twee: nooit zijn alle wetenschappers het met mekaar eens. De laatste maanden heb je voortdurend virologen horen zeggen dat het meningsverschil tot de essentie van de wetenschap hoort. Dat een meerderheid van wetenschappers het eens is, is geen garantie op juistheid. Zelfs niet als dit een zeer grote meerderheid is.

Drie: de klimaatwetenschap is een tak van de wetenschap die nog in haar kinderschoenen staat. Je kan zelfs de vraag stellen of er wel echt een klimaatwetenschap mogelijk is. Het lijkt er op dat het klimaat een chaotisch gegeven is. Het hoort tot de essentie van een chaos dat er geen wetten in te ontdekken zijn en dus wetenschap niet mogelijk is. ““Een oneindig groeimodel past niet op een eindige planeet”” verder lezen

De onzin van de gascentrales van bedrieglijke Tinne

Knack

Jean-Marie Dedecker

‘Betalen we straks stempelgeld voor onze gascentrales?’

Kamerlid Jean-Marie Dedecker heeft geen goed oog in de plannen van de nieuwe regering om drie nieuwe gascentrales te bouwen om de sluiting van de kerncentrales in ons land op te vangen

Ziek word ik van de hoera-berichten van bedriegster Tinne. Dedecker is wel een brulboei, maar hier slaat hij spijkers met koppen. 

Ook bedriegendeTinne geeft toe dat wat op dit ogenblik voor groene energieproductie doorgaat, wind en zon, niet betrouwbaar is. Soms zal er teveel zijn, soms te weinig, en niemand weet wanneer wat zal gebeuren. Of je tien windmolens plaatst of duizend, verandert daar niets aan: als die tien stilvallen, vallen ook de duizend stil. De triomfkreten over meer windmolens op zee die op til staan zijn dus loos gekrijs in de wind. “De onzin van de gascentrales van bedrieglijke Tinne” verder lezen

Kernenergie als klimaatvriendelijke oplossing ?

MO*

Ips / Climate news network / Paul Brown

Perceptie is vooral het resultaat van jarenlang lobbywerk

Rapport maakt brandhout van kernenergie als klimaatkampioen

Volgens een vernietigend rapport van Jonathan Porritt zijn het ongegronde beweringen van de nucleaire industrie die de sector overeind houden. Vooral de perceptie dat kernenergie een deel van de oplossing kan zijn voor de klimaatproblematiek is ingegeven door de inspanningen van een “leger lobbyisten” en zit veraf van de waarheid, volgens de gerenommeerde Britse klimaatonderzoeker

Kijk: daar word ik echt ziek van. Het kostte me één google klik om te ontdekken dat de “gerenommeerde Britse klimaatonderzoeker”, Johnathan Porritt, qua diploma en studies, een leraar Engels is. Als leraar Engels heeft hij zich geëngageerd in de Britse groene politieke partij; heeft zich opgewerkt tot voorzitter en van daaruit allerlei postjes bemachtigd in allerlei internationale instanties. Hij is dus zeker gerenommeerd, maar geen betrouwbare bron.

Ten eerste is hij geen klimaatwetenschapper. Hij zal zeker meer boeken over het klimaat gelezen hebben dan ik. Maar vermits hij ze gelezen heeft vanuit groen activisme houd ik me het recht voor om te twijfelen aan zijn objectiviteit.

De auteur van dit artikel en Mo* zijn wel zo slim om het woord wetenschapper te vermijden als ze hem voorstellen, maar bij iedere normale lezer ontstaat bij de woorden onderzoeker en expert wel een idee van wetenschap. Als de voorstelling van de auteur bedrog is, waarom zou ik dan de inhoud van het artikel nog geloven ? “Kernenergie als klimaatvriendelijke oplossing ?” verder lezen