Als iedereen voor zijn eigen deur keert, ligt het vuil op het einde van de straat.

Knack

De mythe van de groene consument: een beter milieu begint niet bij jezelf 

Zolang we ons blindstaren op individuele gedragsverandering blijven de structurele oorzaken van de ecologische crisis buiten beeld en de ware schuldigen buiten schot, aldus de Nederlandse journalist Jaap Tielbeke. Hij doorprikt de mythes die het huidige klimaatdebat in de greep houden.

Vwala, met dit artikel is een gedeelte van het groene gedwaas op zijn plaats gezet. Merk op dat ik vriendelijk ben. Ik laat de mogelijkheid open dat er ook verstandig groen is. Ik ben het nog niet tegengekomen, maar Popper heeft me geleerd dat het misschien toch zou kunnen dat er zwarte zwanen ronddobberen. Maar ze krijgen geen kans om te dobberen omdat de witte zwanen ze onder water houden. Neen, ik ben geen racist omdat ik de witte zwanen van onderdrukkende praktijken beschuldig. Ik doe gewoon aan wetenschapsfilosofie.

Ik trek me van het klimaat niets aan. Maar ik durf wel beweren dat als vele groenen zouden leven zoals ik, het niet nodig zou zijn dat we ons iets van het klimaat aantrekken. Ja, ik weet het dit is een kromme redenering, maar ik vind ze plezant. Ik schrijf het zo omdat ik natuurlijk ook wel voel dat er iets bezig is met dat klimaat. En toch trek ik me er niets van aan omdat ik echt niet zie hoe we het kunnen veranderen. 

Groenen geloven dat we het kunnen oplossen. Maar ze vergeten één factor: de mens. Neem nu dat individuele gedragsverandering toch iets zou uithalen. Welnu, zolang er geen dadelijke zeer ernstige dreiging is, zoals de coronacrisis zal de mens zijn gedrag niet veranderen. Het klimaat is een veel te ver van mijn bed gewriemel. Daarbij blijkt nu ook dat die gedragsverandering niet lang duurt. Zeker als de onmiddellijke dreiging weg valt, al is het maar ogenschijnlijk, vervalt de mens terug in zijn vroegere decadentie. Ik zie niet veel groens in het vrolijke gedrag van de lockdownpartygangsters en voetbalsupporters.

De groenen zijn natuurlijk wel een elite. Ze stijgen boven de domme massa uit. Ik heb er geen enkel probleem mee om dat toe te geven en zelfs toe te juichen: de mensheid heeft elite nodig. Maar vele groenen zijn elitair omdat ze de domme massa benaderen met het opgeheven vingertje. Zo van: luister nu even goed… als je nog vlees eet, zal de aarde opwarmen… en als je nog vliegt, zal Vlaanderen onder water lopen… En als de domme massa dan toch nog vlees blijft eten (vliegen kan voorlopig nog niet), wordt ze door de groenen bekeken als een domme massa. Greta vindt de mensen die haar boodschap niet willen horen zelfs misdadigers. “Als iedereen voor zijn eigen deur keert, ligt het vuil op het einde van de straat.” verder lezen

Terechte kritiek op de film Planet of the Humans. En toch !

Trouw (Nederland)

Jan Rotmans

En toch heeft Michael Moore een punt

Op de film Planet of the Humans van Michael Moore is inderdaad van alles aan te merken. Maar de  film bevat terechte kritiek op de samenleving, vindt Jan Rotmans, hoogleraar transitie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam

In mijn blog van 28 april besprak ik de film van Michael Moore. Ik kreeg daarop verschillende reacties van milieu-geëngageerde mensen die zich afvroegen waar ze mee bezig waren. 

Nu vind ik dat we veel te weinig bezig zijn met deze vraag. Maar als ik eerlijk wil zijn, moet ik jullie ook terechte kritiek op deze film voorstellen. Die kritiek kan voor sommigen een geruststelling zijn. Voor mij is hij dat niet. Daarover ben ik het eens met Jan Rotmans.

Natuurlijk is het ontluisterend dat Moore, zeker bewust, misleidende informatie heeft gegeven. Maar mijn slecht karakter zegt dat die misleiding niet erger is dan de misleiding waar de klimaat-en milieu-activisten door gedreven worden. Deze goedmenenden hebben er altijd de nadruk op gelegd dat de klimaatsceptici gesponsord waren door de fossiele brandstoffenlobby. Als ik dan opmerkte dat dat wel waar zou zijn, maar dat het verwonderlijk zou zijn dat de klimaat-activisten géén sponsors zouden hebben, werd dat hooghartig afgewezen. Deze film bewijst dat er van bij de aanvang commerciële belangen gemoeid zijn geweest bij het klimaat- en milieuactivisme. Je kan er niet buiten: Anuna en Greta zijn opgevoerd om ons te manipuleren. Of die manipulatie nu van slechten of van goeden komt is van weinig belang: manipulatie is altijd onvrijheid en het doel heiligt niet de middelen. “Terechte kritiek op de film Planet of the Humans. En toch !” verder lezen

Filmmaker Michael Moore maakt komaf met groen industrieel complex

Doorbraak

Jan Jacobs

Filmmaker Michael Moore maakt komaf met groen industrieel complex

De linkse Amerikaanse filmmaker Michael Moore heeft een nieuwe (gratis te bekijken) documentaire uit: ‘Planet of the Humans. De documentaires van Moore halen vlotjes alle media halen en en de progressieve pers draagt hem op handen. Maar het is erg twijfelachtig dat dit nu ook het geval zal zijn. Waarom? Ecologist van het zuiverste water Jeff Gibs, de regisseur van de documentaire gaat namelijk op zoek naar de achtergronden van de groene beweging en waarom ze zo hard vasthouden aan de niet werkende en milieuverwoestende windmolens, zonnepanelen biomassa en ethanol waanzin. Wat hij vindt, tart elke verbeelding.

Om te beginnen, en voor de gelovigen onder jullie me op de brandstapel werpen: deze documentaire bewijst niet dat er geen klimaatverandering of opwarming van de aarde is.

Maar ze toont wel aan dat mijn achterdocht over de klimaatbeweging terecht was. Ik heb altijd gesteld dat de VN een kapitalistische organisatie is, en dat de VN rapporten dus kapitalistisch geïnspireerd zijn. Je kan nu niet meer ontkennen dat de klimaatbeweging in dienst staat van het kapitaal en het kapitalisme.

Ik zeg met opzet: het kapitaal (de kapitalisten), en het kapitalisme. Want die twee vallen niet samen.

Deze film gaat over de kapitalisten. Ik heb eerder al aangehaald dat, dieper liggend, ook het kapitalisme gediend is door de klimaathetze omdat het kampt met een enorme kapitaalaccumulatie. 

Kapitaalaccumulatie betekent eigenlijk dat er te veel geld is, en dat de investeerders met al hun geld geen nieuwe mogelijkheden meer hebben om dat geld te investeren. Dat betekent dat er nieuwe markten moeten gevonden worden. Een van de middelen om die markten te openen is sectoren die nu nog door de overheid worden georganiseerd, te privatiseren zodat ze open komen voor privékapitaal. Het gaat dan over gezondheidszorg, onderwijs, ouderenzorg (de schande van de privé verzorgingshuizen voor ouderen)… Dat is al volop bezig. Denk ook aan het pensioensparen of de groepsverzekeringen…

Is het toeval dat de eerste klimaatrapporten van de VN verschenen zijn, tegelijk met de eerste berichten over de kapitaalaccumulatie ? “Filmmaker Michael Moore maakt komaf met groen industrieel complex” verder lezen

Extinction Rebellion en de strijd tegen het kapitalisme

Doorbraak

Jan Jacobs

Extinction Rebellion in extase

Coronacrisis doet radicale ecologisten jubelen

De groene beweging Extinction Rebellion (XR) heeft een deep fake  video vrijgegeven van premier Sophie Wilmès (MR). Daarin geeft de Belgische eerste minister een fictieve speech waarin ze erkent dat de huidige coronapandemie dezelfde oorzaken heeft als de ecologische crisis. Een nieuwe mijlpaal in groene activistische desinformatie

Nu begeef ik me op glad ijs. Als ik niet oppas vindt Groen-Links dat ik het kapitalisme verdedig omdat ik Extinction Rebellion – vanaf nu ER – aanval, en vindt Jan Jacobs dat ik tot de verdomde linkse ER kliek hoor omdat ik het kapitalisme aanval.

Laat dit dus al dadelijk zéér duidelijk zijn: ik heb me niet bekeerd tot het kapitalisme en dat onmenselijke economische systeem moet zo snel mogelijk definitief wereldwijd verdwijnen, en vervangen worden door een systeem dat wél echte menselijkheid cultiveert.

Maar juist omwille van die echte menselijkheid kan ik niet achter  ER kan staan, want inderdaad: Jan Jacobs heeft gelijk: het doel heiligt niet de middelen. Nu moet ik dat nuanceren: het is niet omdat Extinciton Rebellion en bij uitbreiding Groen-Links in de coronacrisis een kans zien voor de opbouw van een nieuwe wereld, dat de coronacrisis ook een middel wordt voor die opbouw. Omstandigheden zijn niet gelijk aan middelen. Hier gaat Jan Jacobs in de fout. Toch zit er in ER ook een tendens om het doel de middelen te laten heiligen. “Extinction Rebellion en de strijd tegen het kapitalisme” verder lezen

Het klimaat en nog zo veel meer

MO*

Tine Hens

‘De kennis over klimaatverandering bij beleidsmakers is van een bedroevend niveau’

Klimaatwetenschapster Valerie Masson-Delmotte waarschuwt: ‘Hoed u voor alibi-bomen’

Op 7 januari schreef de Franse klimaatwetenschapster Valerie Masson-Delmotte een brief aan de 16-jarigen van nu. Ze postte hem in een lange draad op Twitter. ‘Liefste jongere’, zo begon ze, ‘je bent een kind van het antropoceen. Je zult niet opgroeien in dezelfde wereld die ik kende toen ik 16 was.

Ga ik me dan toch mijn scepticisme tegenover de klimaatpaniek moeten laten varen, en de wetenschappelijke stellingen van het IPCC aanvaarden ?

Als ik dit lees ben ik er toe geneigd.

Laat ons nu eens aannemen dat ik inderdaad volmondig toegeef dat het klimaat opwarmt, dat de CO2 daarvan de oorzaak is, en de oorzaak dus volledig bij de mens ligt…

Dan kan ik niet anders dan de doelstellingen over het terugdringen van de CO2 volledig te steunen. 

Nu, daar had ik ook vroeger al geen problemen mee. Dat we af moeten van de fossiele brandstoffen als energiebron was al lang mijn overtuiging, nog voor er sprake was van de opwarming. “Het klimaat en nog zo veel meer” verder lezen

Veel wind om veel geld – voor de rijken

Doorbraak

Thierry Godefridi

Tegenwind bij de windturbines

De windturbines die te land en ter zee worden geplaatst staan symbool voor de energietransitie die een flink deel van de politieke elite in het westen beoogt. In Europa wordt deze politiek grotendeels geïnspireerd door de Energiewende in Duitsland. Angela Merkel en haar regering besloten na de tsunami die de centrale in Fukushima trof, om atoomkracht uit de energiemix te weren

Thierry Godefridi hoort natuurlijk bij de klimaatontkenners. Dus stelt zich de vraag naar zijn onafhankelijkheid. Is hij op een of andere manier verbonden bij de ontginning of commercialisering van fossiele brandstoffen ?

Doorbraak geeft geregeld ook informatie over de auteur van de artikels die het publiceert. Voor Godefridi staat er: “

Thierry Godefridi is ondernemer en marathonloper. Hij studeerde rechten, economie en filosofie en was eerder sportjournalist bij een grote Belgische krant. Zijn bedrijf staat in Europa aan de top van de productie en verdeling van systemen voor video-bewaking. Het lijkt me niet echt een profiel van iemand die verbonden is met de fossiele brandstoffen industrie. Maar goed: je kan nooit alles weten. “Veel wind om veel geld – voor de rijken” verder lezen

Wat betekent “groene gedragsverandering” ?

Streven

Martha Claeys

Het meisje met de bamboe tandenborstel

Over groene schaamte

In het Zweeds is er een woord voor de schaamte die je voelt als je het vliegtuig neemt. De Zweden noemen het ‘flygskam’. Naast vliegschaamte benoemen ze daar ook ‘tagskryt’ (opscheppen over het feit dat je de trein neemt) en ‘smygflyga’ (in het geniep vliegen). We weten dat het vliegtuig per kilometer meer koolstofdioxide uitstoot dan de trein, of zelfs de auto, en toch blijven we vliegen. Gedrag dat het milieu ernstig schaadt terwijl er andere opties bekend, bestudeerd, en mogelijk zijn, wordt steeds vaker geassocieerd met schaamte

Vertrekkend vanuit een filosofie van de schaamte, filosofeert Martha Claeys over de rol van de schaamte in het proces van de gedragsverandering die inherent is aan het “groene bewustzijn”.

Laat me nu even alle twijfels over de werkelijkheid van de klimaatverandering zoals ons die wordt aangepraat aan de kant laten, en aannemen dat de klimaatactivisten radicaal gelijk hebben. Dan is een gedragsverandering een onvermijdelijke evidentie. “Wat betekent “groene gedragsverandering” ?” verder lezen

De bosbranden en de opwarming

Dwarsliggers

De ware oorzaken achter de dramatische Australische bosbranden

De jarenlange indoctrinatie door de media (onder meer via de weerberichten) heeft de link tussen klimaat en weersomstandigheden diep in de hersenen van de argeloze nieuwsconsument geplant. Men hoeft zelfs bij elke ‘natuurramp’ niet telkens opnieuw te verwijzen naar de klimaatverandering. Het volstaat de ware oorzaken te verzwijgen

Als ik Frank De Boosere op TV hoor zeggen dat de voorbije hete zomer bewijst dat de klimaatopwarming bezig is, word ik kwaad. Een hete zomer of zelfs een opeenvolging van een aantal hete zomers bewijst niets over de opwarming. Want een hete zomer is weer en geen klimaat.

Algemeen wordt door de zogenaamde klimaatwetenschappers over klimaat gesproken als het gaat over gemiddelden gedurende een periode van dertig jaar en over een “voldoende” groot gebied. Enkele hete zomers hebben dus niets te maken met het klimaat. De Boosere lult er maar wat op los. “De bosbranden en de opwarming” verder lezen

Het drama van Wallonië ( 3 )

Even vorige blog samenvatten.

Het kapitalisme komt in een fase van onevenwicht tussen productiecapaciteit en consumptie en poogt dat op te lossen.

Daarvoor moeten nieuwe markten gecreëerd worden. In een eerste fase probeert het die te vinden in onderwijs, gezondheidszorg en sociale zekerheid. Die dus moeten geprivatiseerd worden. In onze streken gebeurt dat minder drastisch dan in de VS of Groot-Brittannië onder Reagan en Thatcher. 

Toch ontstaat er nog kapitaalaccumulatie wat een andere vorm is van onevenwicht tussen productie en consumptie. Er moeten dus nieuwe maatregelen genomen worden. “Het drama van Wallonië ( 3 )” verder lezen

De kapitaalaccumulatie en de privatisering van de sociale zekerheid ( 2 )

Lang geleden al heb ik gesteld dat we rond deze tijd in een economische situatie zouden komen waarbij de consumptie de productie niet kan volgen. Het is overduidelijk dat we nu in zo ’n periode zitten.

Een van de voornaamste fenomenen is de verontrustende omvang van de kapitaalaccumulatie. De bekende sociaal wetenschapper Harvey  daarover: “Sinds het jaar 2000 spreekt het IMF voortdurend over een ‘overschot aan liquiditeit’, wat eigenlijk betekent dat er een overschot aan geld is waarmee niemand weet wat te doen en waarin te investeren.” “De kapitaalaccumulatie en de privatisering van de sociale zekerheid ( 2 )” verder lezen